دوستی‌های طولانی‌مدت که ۹۰ درصدش مجازی بوده رو چیکار باید بکنیم؟

پاسخ: دکتر طناز فرازی
این دیگه بدتره؛ می‌گم دوستی‌های طولانی، چون بعد از دوستی، در ازدواج و تعهد، «نوع» و شکل رابطه عوض می‌شه. چیزهایی که ما از هم می‌خوایم و انتظاراتمون و توقعاتمون عوض می‌شه. من نمی‌گم اصلاً بیشتر می‌شه یا کمتر، کلاً نوعش عوض می‌شه و من مدت‌ها با شما یک نوع دیگه‌ای بودم. این‌ها همه‌ش من رو شوکه می‌کنه؛ به نظر من شما آدم قبلی نیستید و خیلی کشمکش پیش میاد، بحث پیش میاد.
این ساییدگی‌های روی هم خیلی زیاد می‌شه، اصطکاک ایجاد می‌شه و در نهایت رابطه رو می‌زنه خراب می‌کنه. بارها گفتم استثنا هست، اما تعداد استثناها اون‌قدر نیست که من بگم مثلاً ۴۰ به ۶۰ هست، بنابراین بگیم نه اشکالی نداره. این‌جوری نیست، خیلی کمه. حالا اگه این رابطه طولانیِ مجازی باشه که دیگه بدتر.
برای اینکه نه‌تنها دوستی بوده، و دوستی بوده که به جایی نرسیده (می‌خواست برسه می‌رسید دیگه)، هم نه‌تنها به جایی نرسیده، بلکه در حالت مجازی هم مدت‌ها باقی مونده؛ یعنی به دیدار و رفت‌وآمد و شناخت هم نرسیده. من با یه نفر، بدون اینکه رابطه به جایی برسه، بدون شناخت لازم چون شناخت مجازی ممکن نیست؛ یعنی نمی‌شه من در مورد یک نفر بگم: «آقا، من ۹۰ درصد این آدم رو مجازی شناختم!» اصلاً ممکن نیست.
خیلی چیزها رو ما در رفت‌وآمد با طرف، با دیدنش و در شرایط مختلف قرار گرفتنش می‌تونیم متوجه بشیم و راجع‌ بهش بفهمیم؛ اصلاً مجازی متوجه نمی‌شیم. بنابراین، اصلاً تو دوستی هم صلاح نیست که آدم حتی یه دوستی که قراره به ازدواج و این‌ها نرسه رو مدت طولانی مجازی ادامه بده.