۳۷ سالمه با خانمی یک ماهه آشنا شدم. من دچار «استرس طرد شدن» هستم. آیا این اضطراب یک خط قرمز تو رابطه محسوب می‌شه؟

سوال کامل مخاطب: من ۳۷ سالمه و مجردم. با خانمی آشنا شدم، ۲۷ ساله. مدت آشناییمون یک ماه. متأسفانه من دچار استرس طرد شدن هستم، البته به تشخیص نامزدم. رابطهٔ ما اولش به شدت گرم و صمیمی بود، ولی یهو ایشون سرد شد و من به شدت احساس ناامنی می‌کردم و خیلی اذیت‌کننده بود. به طرف مقابل هم می‌گفتم و اون هم بی‌تفاوت بود، درحالی که من به شدت دوستش داشتم و اصلاً نمی‌تونستم تصور کنم از دستش بدم. خودشم چون روان‌شناسی خونده بود، گفت: «رفتار تو جزو خطوط قرمز رابطه‌ هست و مشکل اساسی حساب می‌شه و این ازدواج مردوده.» خلاصه من رو گذاشت رفت. ممکنه بفرمایید آیا این استرس طردشدگی واقعاً خط قرمز رابطه‌ هست؟ این که من چطور می‌تونم دیگه اینجوری نباشم؟ اگه ممکنه راه‌کاری بفرمایید.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
اولاً که عزیزم، این حرفا نصف بیشترش بیخوده. «تو استرس این رو داری، اضطراب این رو داری، تله این رو داری» اینا یه سری چیزاییه که هست تو روان‌شناسی، نمی‌گم نیست. کسی که بخواد با یه مدت کوتاه با شما بودن همچین تشخیصی بده، باید آدم بسیار باتجربه‌ای باشه که از سن و سالشون به نظرم نمی‌رسه اونقدر باتجربه باشن. ایشون اگه روان‌شناسی خوندن، لیسانس که کاملاً بی‌فایده‌ست، باید حتماً فوق بگیرن تا بخوان تخصصی‌تر بشن. فوق هم اگه گرفته باشن تو سن ۲۷ سالگی، یعنی تازه مُهر مدرکشون خشک شده. برای همین من خیلی موافق نیستم با حرفی که ایشون زدن. ممکنه تشخیصشون درست بوده باشه، به احتمال زیاد درست نیست تشخیص، چون آدم اینجوری کسی رو که دوست داره و نامزدش هست با این «خط قرمز، تو این رو داری» نه، اصلاً همچین چیزی نیست، من این رو قبول ندارم.
دومیش اینه که ما اصلاً خط و خطوط قرمز، اینا چه‌جوری بگم اصلاً فرض کنید یه سری چیزا هست، یه سری تله هست، یه سری مشکلات هست، خیلی هم عالی. اینا دلیل نمی‌شه من زندگی نکنم. هر کدومش رو که تشخیص بدم دارم، حواسم رو نسبت بهش بیشتر جمع می‌کنم. ایشون چی تو شما دیدن که میگن استرس طرد شدن دارید؟ این که من یکی رو دوست دارم و دوست دارم باهاش باشم و از این که نباشه ناراحت می‌شم، این اسمش استرس طردشدگی نیست. من این واژه‌ها رو نمی‌فهمم، یعنی چی؟ چرا ما کوچک‌ترین چیزی رو وصل می‌کنیم به یه مشکل؟
شما هیچ مشکلی ندارید و یه آدمی هستید که به نظر من فقط حساس‌تر و احساساتی‌تر از همین هم نوعان خودش، هم‌جنس‌های خودش، از آقایون دیگه هستید، و رابطه‌هاش براش مهمه، همین. هیچ کاری هم نمی‌خواد بکنید، خودتون رو اذیت نکنید. رابطه‌های دیگه‌ای رو شروع بکنید، بالاخره تو یکی از این روابط کسی رو می‌بینید که با شما مچ هستش.