سوال کامل مخاطب: ۴۸ سالمه و یه دختر ۱۸ ساله دارم؛ یه دختر زیبا و پرانرژی و باهوش. مشکل من اینه که دو بار دخترم با دو تا آقا پسر دوست شده و هر بار شدیداً باهاش برخورد کردیم. من مخالف عاشق شدن و ارتباط نیستم، ولی فکر می‌کنم الان وقت و سن مناسبی برای این ارتباطات نیست و این روابط به اهداف و برنامه‌ها و زندگی آینده‌اش لطمه می‌زنه. باید در وقت مناسبش وارد رابطهٔ عاطفی بشه. ولی نمی‌دونم چطور و با چه منطقی و با چه زبانی برای دخترم این مسئله رو بیان کنم. یعنی اصلاً بلد نیستم چطوری باید ذهن دخترم رو روشن و متوجه مسئله بکنم. می‌خوام که بهم کمک کنین و یاد بدین که من چطوری باید با دخترم صحبت کنم تا حتی وقتی که نظارت من و پدرش در کار نیست، خودش بلد باشه ارتباطات خودش رو کنترل و مدیریت کنه و وارد هر ارتباطی نشه.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
اولین و مهم‌ترین راهش اینه که عزیزم، باهاش برخورد شدید نکنین. این حرفی که شما زدین که «با دخترم برخورد شدید کردیم»، معمولاً نتیجهٔ عکس میده. شما تا حالا کی دیدین که تنبیه مؤثر باشه؟ اگه تنبیه مؤثر بود که الان هر کی می‌رفت زندان، می‌اومد بیرون، دیگه کاملاً رفتارها و کاراش رو درست می‌کرد و دوباره اشتباهای قبلی رو تکرار نمی‌کرد.
بنابراین باید هم روشتون رو عوض کنین، هم اینم که برای دخترتون مثال بزنین؛ بدون این که خودش رو بگین، راجع به خودتون بگین، راجع به جوونی خودتون بگین. اگه خاله داره، از خاله‌اش، داستان‌های خیالی، اصلاً چیزایی که اتفاق نیفتاده در قالب اونا بگین؛ چون بچه تو این سن احساس می‌کنه که از مادر و پدرش خیلی پیشرفته‌تر و جلوتره و چیزایی رو که اون تشخیص میده، شما تشخیص نمی‌دین و نمی‌فهمین.
نه فقط بچهٔ شما، تمام بچه‌ها، همه‌جای دنیا، از ۱۸-۱۹ سالگی تا ۲۸-۲۹ سالگی همشون تصور می‌کنن که مامان و باباهاشون نادان‌ترین و نفهم‌ترین آدمای روی کرهٔ زمین هستن و هیچی نمی‌دونن و هیچی نمی‌فهمن و هیچی بلد نیستن و هیچی رو درک نمی‌کنن و فقط خودشونن که همه‌چیز رو می‌دونن و می‌فهمن و متوجهن. برای همین برخورد مستقیم جواب نمی‌ده.
خیلی خوبه که با دخترتون راحت باشین نه دوستدار، راحت باشین. و می‌گم توبیخش نکنین که خدای نکرده باعث نشه وقتی چیزی هست، بهتون نگه. سؤال کنین و با سؤال و جواب هدایتش کنین. نه سؤال و جواب کنجکاوی مثل: «پسر کیه؟ چیه؟ چند سالشه؟» بگین: «آره، ولی من مثلاً یه جا خوندم پسرایی که این اختلاف سن رو دارن بهترن» یا «یه جایی خوندم این‌جوریه؛ این مقاله رو دیدم، این رو می‌گه؛ این سایت رو دیدم که راجع به ارتباط این‌جوری صحبت می‌کنه، بیماری‌های جنسی این و این و این و اینه. اینم مثلاً لینکش رو برات می‌فرستم، یه نگاهی بکن.» این‌جور صحبت کردن خیلی مؤثرتره
