سوال کامل مخاطب: من یه پسر ۲۰ ساله‌ام که موهام در حالِ ریزشه و چون ریزش موی ارثی هست، راه درمان نداره و احتمالاً کچل می‌شم. مشکل بنده اینه که فکر می‌کنم چون کچل می‌شم، قرار نیست کسی من رو به‌خاطر خودم بخواد؛ برای همین قید ازدواج رو زدم.
الان هم که مو دارم، وارد رابطه نمی‌شم؛ چون فکر می‌کنم طرف مقابل بعداً قراره پشیمون بشه و دیگه ازم خوشش نیاد. به‌طور خلاصه مشکل اساسیم اینه که فکر می‌کنم کسی مرد کچل رو دوست نداره و کسی قرار نیست منو دوست داشته باشه. با این حرفم موافقید یا نه؟ اگه نه، راه حلی چیزی برای من دارید؟
پاسخ طناز فرازی:
آخه پسر گلِ عزیز دلم، اصلاً الان داری به این فکر می‌کنی که اگه ۴۵ یا ۵۰ سالت بشه و مو نباشه، چه اتفاقی می‌افته؟ اون کسی که شما رو به‌خاطر موهات بخواد و بخواد بره، همون بهتر که اصلاً از اول نیاد؛ این یک.
دوم اینکه تا زمانی که بخواد به اونجا برسه که این موهای افشان شما دیگه نباشه تازه اگه بشه؛ می‌دونم ژنتیک هست و مو داره می‌ریزه، ولی توی یکی سرعتش کمتره و توی یکی بیشتر، علم داره پیشرفت می‌کنه. تا زمانی که بخواد به اونجا برسه، الان که خیلی راحت مو رو می‌کارن؛ هر سال هم که می‌گذره، هزینه‌هاش داره پایین‌تر میاد؛ چون تعداد کسایی که این کار رو انجام می‌دن بیشتر میشه و هزینهٔ دستگاه پایین‌تر میاد.
شاید تا ده سال دیگه با این پیشرفت تکنولوژی اصلاً یه قرص بیاد که بهتون بگن: «آقا این قرص رو سه ماه، روزی یه دونه بخور، همهٔ موهات درمیاد.» این چه حرفیه که می‌زنی که «من اصلاً وارد رابطه نشم چون طرف موهامو دوست داره یا نداره، یا می‌ریزه و کچل می‌شم»؟ بچه می‌شی؟ بعدم برای خانم‌ها اون چیزی که از همه بیشتر مهمه، اخلاق و رفتاره؛ توی شما اگه اون خوب باشه، اصلاً با قیافه‌تون کاری ندارن.
