سوال کامل مخاطب: من یه آقای ۴۱ ساله هستم. سوالم اینه که مدتیه پی بردم که همسرم با یه مرد متأهل در رابطه بوده و این موضوع رو به خودش هم گفتم. من زود تصمیم نگرفتم و هیچ اقدامی نکردم؛ فقط بهش گفتم که قضیه رو فهمیدم و توافقی از هم جدا بشیم و همسرم هم قبول کرد. توافقمون این بود که یه واحد آپارتمان براش بگیرم، بچهها پیششون باشن و من خرجیِ بچهها رو بدم، ولی دیدم بچهها خیلی داغون میشن. چیکار کنم؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
بسیار بسیار متأسفم و میتونم تصور کنم که وقتی متوجه شدین، چه فشاری بهتون اومده. اینکه زود تصمیم نگرفتین، خوبه. اینکه همسرتون قبول کردن از هم جدا بشین، خیلی نشانه خوبی نیست. من نمیدونم چهجوری قبول کردن؛ یعنی خیلی شرمنده شدن و دیدن راهی ندارن و قبول کردن؟ چه اتفاقی افتاده که قبول کردن؟ اگر بهسختی و از روی اینکه هیچ راهی نیست قبول کردن، بله جدا نشین بهتره. دیگه وقتی پسرتون ۱۶ سالشه و یه سال دو سال به کنکور مونده، الان جدا شدن کار درستی نیست. طلاق در هر سنی به بچهها آسیب میزنه، فقط بحث سر اینه که در چه سنی آسیبش کمتره.
اگر میتونین، ببخشین و بگذرین. خیانت مثل همهٔ چیزهای دیگه فقط یک اشتباهه و هر آدمی روی کرهٔ زمین میتونه مرتکب اشتباه بشه. نسبت به بقیه یه خرده اشتباه بزرگتریه، ولی خطاست و اشتباهه. همسرتون که چند بار این کار رو نکردن، فقط یک دفعه این اتفاق افتاده ببینین؛ الان که این رو بهتون میگم، از دست من ناراحت نشین. من الان مشاور شما هستم و فامیل خانمتون و اینها نیستم. اصلاً هم آدم فمینیستی نیستم. من بسیار بسیار باانصاف صحبت میکنم و همیشه وسط خانمها و آقایون وایسادم و به هیچ طرفی متمایل نیستم.
در هر خیانتی که از طرف مرد یا از طرف زن اتفاق میافته، فقط یک نفر مقصر نیست؛ اون آقا مقصر هستن، خانم شما مقصر هستن و شما هم مقصر هستین. زنی که در منزلش احساس امنیت عاطفی بکنه (اینکه شما دستتون هم درد نکنه، زندگی خوبی فراهم کردین، دو تا بچه دارین و چیزی کم نذاشتین، همهٔ اینها به جاش)، ولی زن موجود پیچیدهایه و این احساس امنیت روانی و عاطفیش براش مهمه. وقتی این احساس خدشهدار بشه یا اتفاقی بیفته یا دلش خیلی بد سر یه چیز دیگه بشکنه، ممکنه که خطاهای بزرگ انجام بده؛ همونطور که مردها این کار رو میکنن. یعنی اگه مردی هم خیانت کنه، قطعاً تا یک درصدی خانمش مقصره که به این سمت هولش داده.
برای همین من نمیخوام شما این حرفها رو به خانمتون بزنین؛ من اینها رو دارم به شما میگم که وقتی میخواین به تصمیمی که میخواین بگیرین فکر کنین، این رو در نظر داشته باشین که اگه این خطا صد تا قسمت باشه، از این ۱۰۰ تا، ۱۰ تاش شمایین، ۵۰ تاش خانمتون هستن و ۴۰ تاش اون یکی آقاست و فقط همسر شما مقصر نیست. برای همین ببخشین.
دلتون رو یه خرده بزرگ کنین. الان که بزرگ هست که این رو برای من فرستادین و میخواین بهخاطر بچهها بمونین، یه خرده بزرگترش کنین و نه اینکه فقط بهخاطر بچهها، بلکه بهخاطر خودتون و همسرتون از ته دل ببخشینشون. در این مورد حرف نزنین؛ اتفاقهای دیگه و بحثهای دیگه پیش میاد، اما این بحث رو وسط نکشین و اجازه بدین که زندگیتون به روال طبیعی برگرده. در بسیاری از موارد فردی که خیانت کرده، وقتی میبینه که طرف مقابل جدی و از ته دل بخشیدتش و بهش اعتماد کامل داره، دوباره اینقدر شرمنده میشه که از قبل هم همسر بهتری میشه.
