۱۹ سالمه که حجاب و سادگی رو انتخاب کردم، اما چون آرایش نمی‌کنم خواستگار ندارم؛ آیا باید برای ازدواج اعتقاداتم رو تغییر بدم؟

سوال: دختری ۱۹ ساله هستم. من راجع به ظاهر و نداشتن خواستگار سوال داشتم. ۵ ساله خودم حجاب رو انتخاب کردم. خیلی راجع بهش تحقیق کردم؛ مذهبی هم هستم، اما حجابم رو نه از روی تعصب، بلکه از روی تفکر انتخاب کردم. من چادر نمی‌پوشم، ولی تمام سعی‌ام رو می‌کنم که حجاب کامل داشته باشم و آرایش نکنم دلم نمی‌خواد از نظر جنسی جذابیتی برای نامحرم داشته باشم، برای همین آرایش نمی‌کنم؛ ولی تمام سعی‌ام رو می‌کنم که همیشه مرتب و پاکیزه باشم. چهره‌م هم معمولیه؛ من با آرایش جذابم و خب… من مشکلم اینه که هیچ خواستگاری ندارم من به‌خاطر اعتقاداتم با هیچ پسری تا الان در ارتباط نبودم. وقتی که با جمع دخترخاله‌ها در مراسمی شرکت می‌کنیم، اونا برخلاف من که خیلی اهل آرایش هستن، همیشه چند نفر ازشون درخواست خواستگاری دارن، ولی از من نه. می‌دونم به‌خاطر اینه که من اصلاً آرایش نمی‌کنم اعتقاد دارم آرایش باید توی خونه برای همسر باشه. فکر می‌کنم از اوضاع ایران هم خبر دارید که چقدر همهٔ خانم‌ها علاوه بر آرایشی که می‌کنن، ژل و… تزریق می‌کنن. من دلم می‌خواد با فردی ازدواج بکنم که اول از همه چهرهٔ واقعی من رو بپسنده، نه اینکه با چهرهٔ آرایش‌شده و… من هم مثل همهٔ دخترها به آرایش و زیبایی کشش دارم، ولی به‌خاطر اعتقاداتم نمی‌تونم.

پاسخ: دکتر طناز فرازی
شما یک خط و راهی رو انتخاب کردید. اگر اعتقاداتتون این‌قدر براتون مهمه (یا نه)، هر تصمیمی که ما می‌گیریم، یک سری پیامدهای خوب داره و یک سری پیامدهایی داره که خیلی خوشایندِ ما نیست. وقتی جدی هستیم، پیامدهای خوب و بدش رو با هم می‌پذیریم و ادامه می‌دیم. اگر دیدیم جایی بهمون فشار میاد، باید بدونیم که اعتقاد این‌جوری نیستش که من چون این اعتقاد رو دارم، تا آخر عمرم باید به پاش بسوزم و بسازم. گاهی ما یک راهی رو انتخاب می‌کنیم و می‌بینیم این راه به کاراکترِ ما، به شخصیت ما، به اون چیزی که هستیم یا به اون چیزی که می‌خوایم باشیم، نمی‌خوره؛ پس تعدیلش می‌کنیم، تغییرش می‌دیم، عوضش می‌کنیم، چیزهای دیگه بهش اضافه می‌کنیم و یه سری چیزا رو ازش کم می‌کنیم. هیچی روی سنگ نوشته نشده؛ ما آدمیم و دائم در حال رشد. الان در این برهه از زمان، اگر این واقعاً اعتقادتون هست، یکی از پیامدهاش اینه که آدم‌هایی که سمتتون میان تعدادشون کمتر می‌شه. باید صبر کنید تا آدم مناسب بیاد. اگر جایی دیدید که نه، از زندگیِ تنهایی خوشتون نمیاد و زمان داره می‌گذره و بچه و خانواده و اینا هم دوست دارین، بعد می‌تونین یک‌خورده این اعتقاداتتون رو تعدیل کنید و دوباره به سمتش برگردین.