۲۷ سالمه و ۱۲ ساله ام‌اس دارم و روی ویلچرم. به خاطر بیماریم طردم کردن و تنهام. حس می‌کنم با بقیه فرق دارم. واقعاً حقمه که تنها باشم؟

سوال کامل مخاطب: من ۲۷ سالمه و ۱۲ ساله MS دارم. چندتا رابطهٔ جدی داشتم، اما به خاطر بیماری کنار گذاشته شدم، و الان ۲ ساله تنهام. به نظر شما اینکه روی ویلچرم و با بقیه شرایطم فرق می‌کنه، کسی منو نمی‌خواد و لایق این تنهایی‌ هستم؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
سلام عزیزم، خیلی خیلی متأسفم که نگاه بقیه این‌جوریه. نه عزیزم، تو لایق تنهایی نیستی. آدم‌ها فقط به‌خاطر اینکه روی ویلچر هستی، ازت جدا نمی‌شن. ببین، برای آدمی که کسی رو دوست داره، خیلی سخته که باهاش باشه و ببینه این آدم هی داره بیشتر و بیشتر اذیت می‌شه. وقتی دلبستگی بیشتر می‌شه، دیدنِ رنجِ طرف مقابل هم سخت‌تر می‌شه.
ام‌اس توی خیلی‌ها در یه مرحله متوقف می‌شه و سال‌ها تغییری نمی‌کنه؛ حتی ممکنه پارتنرشون زودتر از خودشون بره. توی بعضی‌ها هم روندش شدید یا کند پیش می‌ره. اما برای کسی که علاقه‌مند می‌شه، دیدنِ این وضعیت خیلی سخته.
من می‌خوام دید بقیه رو ببینی. رفتنِ اون‌ها به‌خاطر دوست‌ نداشتنت نیست؛ شاید از روی دوست‌داشتنته که رابطه رو رها می‌کنن و می‌رن، پس نمی‌شه بهشون ایراد گرفت. کسی که بتونه همچین تحملی داشته باشه، دل خیلی بزرگی می‌خواد.