۲۶ سالمه و ۷ ماهه با کسی آشنا شدم ولی خیلی غیرتیه.خواستم کات کنم، اما گفت رفتارم رو بهتر می‌کنم. چقدر به این حرفش اعتماد کنم؟

سوال کامل مخاطب: ۲۶ سالمه و ۷ ماه هست با خواستگارم آشنا شدم. از همه جهت خوبه. خانواده خوب، مسئولیت‌پذیر، متعهد و خیلی علاقمند بهم. فقط به‌خاطر اختلاف نظرهای سیاسی، مذهبی بحث داشتیم. چند بار گفت حسود و غیرتیه و نمی‌خواد مردی زنش رو ببینه و بیرون از خونه به خودم نرسم، چون زن و شوهر متعلق بهم هستن. لباس رسمی بپوشم و عکس پروفایلم عکس خودم نباشه. و اینکه مردا قابل اعتماد نیستن. بعدش در نهایت که من خواستم کات کنم، گفت «من نمیدونستم انقدر برات سخته این حرفا. باید بهم می‌گفتی». قول داد تکرار نمی‌کنه و حسودیش به‌خاطر نگرانی‌های درونیِ خودشه و از من توقع خاصی نداره که تغییر کنم. از اون موقع حدود ۱ ماه می‌گذره و رفتارش رو بهتر کرده. در کل، به نظرتون چقدر می‌تونم به این تغییرِ رفتار اعتماد کنم و چطور بسنجمش؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببین عزیزم، به نظرِ من کسی که میاد این حرفا رو میزنه، تغییرِ رفتارش خیلی دائمی نخواهد بود، چون با سن، این حساسیت‌های ما بیشتر میشه که کمتر نمی‌شه.
اما از اون طرف، اگه تو این آدم رو دوست داری و قراره همسرت بشه، چه کسی تو زندگیت جز بچه‌هات بعداً از همسرت برات مهم‌تره؟ اگر اون دوست داره تو پروفایل یه عکس دیگه باشه، چرا نباشه؟
ببین، این حرف‌های زرد، بی‌پایه، اساس، بیخودی که من نمیدونم از کجا اومده نه، تو غرور خودت. تو برای خودت یک انسان هستی. این مسئله مربوط به توئه، اجازه نده کسی بیاد برات تصمیم بگیره. اینا حرف‌های باد‌ هواست. نه تحقیقی پشتشه، نه درسته، نه کار می‌کنه. برای همینه که انقدر آمار طلاق زیاده، انقدر جدا شدن زیاده. من اگه یک آدم رو دوست دارم و با اون آدم قراره یک زندگی بسازم، و اون آدم تمام زندگیمه تا بچه بیاد بعد از بچه‌م بخشِ بزرگی از زندگیمه و اینا میشن خانوادهٔ من حالا عکسِ پروفایلم عکسِ یه گل باشه، درخت باشه، عکسِ خودم سیاه و سفید از یک فاصلهٔ خیلی دور باشه که چیزی معلوم نباشه، واقعاً اینقدر برات عکسِ پروفایلت مهمه؟ یا طرف میگه «بیرون از خونه خیلی به خودت نرس»، خب باشه، آدم مرتب و مرتمیز میره. اونقدر که به خودش تو خونه می‌رسه، بیرون خونه نمی‌رسه. کی قراره تو رو ببینه، از تو خوشش بیاد، یا به‌به، چه‌چه کنه که برات و بخواد مهم باشه؟ واقعاً کسیه جز این آدم قراره برای تو مهم باشه؟ اینکه بیرون، آدمای تو خیابون که تو رو یه بار می‌بینن و بعداً هرگز نمی‌بیننت، بگن «وای، چه دختر خوشگلی» یا «چه دختر معمولی» یا اصلاً خدای نکرده «چه دختر زشتی»، چه اشکالی ایجاد می‌کنه؟ مهمه برات؟ اگر اینا برات مهمه، تو هنوز به اندازهٔ کافی بالغ نشدی برای ازدواج‌ها. به بلوغ عاطفی و روانی لازم نرسیدی. چون اینا باید ارزش و اهمیتش رو در مقابلِ یک آدمی که من قراره باهاش زندگی بسازم به صورتِ کامل از دست بده. اگر اینا برات خیلی مهمه، باید صبر کنی تا خودتو پیدا کنی. وگرنه حرفِ این آقا اشتباه نیست، سلیقشه، اینجوری دوست داره انجام بده. مثل تو که ممکنه بعداً بهش بگی «من دوست ندارم شما با خانم فلان و فلان شوخی کنی». ایشونم باید بگه «باشه، چه اهمیتی داره که با کسی شوخی بکنه، آدم بخنده یا نخنده، وقتی خانمش خوشش میاد یا نمیاد». به نظرم یه خرده در موردِ این موضوع که انقدر برات مهمه فکر کن و سعی کن نگاهت رو تغییر بدی، عزیزم. واقعاً آدمای دور و اطرافِ ما در زندگی‌مون مهم نیستند. این خوش اومدن یا خوش نیومدنشون نه باری رو از رو زندگیِ من برمیداره، فشاری رو کم می‌کنه، نه چیزی به زندگیِ من بعداً اضافه خواهد کرد.