می‌گن نباید با خانواده همسر صمیمی شد یا بهشون کمک کرد. من نمی‌دونم این حرف درسته یا نه و مرز این رابطه کجا باید باشه؟

پاسخ: دکتر طناز فرازی
نه عزیزِ من، این از این حرف‌های خیلی زرد بدون پایه و اساس اینستاگرامیه. اصلاً همچین چیزی نیست! وقتی من و شما با هم می‌شیم ما همه‌چیزِ من و شما می‌شه «ما». مامانِ اون آدم با مادرِ خودتون فرقی نداره که درسته، آدم حسش به مادرِ خودش از یه نوع دیگه‌ست چون بچه‌شه ولی اونم مادرِ شوهرشه. من به عنوان بچه می‌تونم درک کنم که همسرم به عنوان بچه چه حسی به مامانش داره، دیگه، خب؟بنابراین، به خاطر این حلقه‌ای که همسر اینجا هست، من هم اون آدم رو دوست دارم، منم به اون آدم نزدیک می‌شم.
مضافاً بر اینکه اگه ما به خانوادهٔ همسرمون نزدیک باشیم، اگه نخوایم پیش مشاور و روانشناس بریم، سرِ اتفاق و بحث‌هایی که با همسرمون درمی‌گیره، بهترین جایی که بخوایم بریم تخلیهٔ روانی کنیم، خانوادهٔ خودشه. چون هیچ وقت بر علیه همسرمون از اون حرفا استفاده نمی‌کنن، و چون اونا خوب می‌شناسنش، ممکنه از یه زاویهٔ دید دیگه که من متوجهش نشدم یا حواسم نبوده مسئله رو برام توضیح بدن، حل بشه. اگه باهاشون صمیمی باشم، اگه مشکل از طرفِ همسرم باشه، خب بهش خیلی قشنگ تذکر می‌دن، طرفِ من رو می‌گیرن، هوام رو دارن. بنابراین نه، این اصلاً حرف درستی نیست، عزیزم.