سوال کامل مخاطب: سؤالی که دارم اینه که چرا توی خارج از کشور، زندگیِ زوجهای ایرانی خیلی زود به طلاق میانجامد؟ میزانِ سازگاری و گذشت خیلی پایینه. با توجه به تجربهٔ چهل سالِ زندگیم توی خارج و اروپا، فکر میکنم خانمها عوض شدن یا سختگیرتر شدن. شرایطِ جامعه هم بیتأثیر نیست. این سؤالیه که نتونستم بهش جواب بدم. اگه میشه کمکم کنین و چون این موضوع واقعاً فراگیره، شاید در این باره با آقا مهران یه پادکست بشه. من کسی رو نمیشناسم که جدا نشده باشه. اگه هم با هم زندگی میکنن، با قهر و دعواست. مواظبِ خودتون باشین. قصدِ توهین به هیچ خانمی رو ندارم.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
نه، اصلاً سؤالتون توهینآمیز نبود. شما توی جامعه یه چیزی رو دیدین و درموردش سؤال کردین. اصلاً برای چی از آقای مهران پرسیدین؟ مگه آقای مهران روانشناسن؟ ایشون که روانشناس نیستن، جامعهشناس هم نیستن. درستش این بود که از همون اول این سؤال رو از من، یه روانشناسِ دیگه یا یه جامعهشناسِ دیگه بپرسین. دلیلش اینه که توی خارج از ایران بیشترِ حقوق به نفعِ خانمهاست. توی ایران هم خانمها به همین میزان، و شاید هم یهمقدار بیشتر، نارضایتی دارن؛ اما چون مسائلِ مذهبی، مسائلِ خانوادگی، نداشتنِ پشتوانهٔ مالی، ترس از آبروریزی، ترس از خوردنِ مهرِ طلاق توی شناسنامه و ترس از ساپورت نداشتن و ساپورت نشدن بهش اضافه شده، وقتی نمیخوان به زندگی ادامه بدن، نمیتونن بهراحتی ازش بیرون بیان.
توی خارج از ایران چون این مسائل برای خانمها کمتره، ساپورتی که میشن زیاده، وظایفی که مرد بعد از جدا شدن در مقابلِ همسرش داره بیشتره و در واقع قانونها یهخرده به نفعِ خانمهاست، خانمها این تصمیم رو راحتتر میگیرن. وگرنه دلیلش این نیست که اونجا خانم و آقا با هم سازگاری ندارن، ولی توی ایران سازگاری دارن و همهٔ ازدواجها میمونه. نه، فقط اونجا شرایط برای طلاق مهیاتره و توی ایران اینطور نیست.
