۲۶ سالمه و ۱۱ ماهه با پسری ۲۷ ساله در رابطم. خیلی شکاک و کنترل‌گره. بمونم یا رابطه رو تموم کنم؟

سوال کامل مخاطب: من یه دختر ۲۶ ساله هستم، با یه پسر ۲۷ ساله در ارتباطم. این آقا اوایل رفتارهایی داشتن که من ازشون حس شکاکی و کنترل‌گری می‌گرفتم. همون‌طور که هردومون تصمیم گرفته بودیم با صحبت مسائلمون رو حل کنیم، من بارها در مورد این قضیه باهاشون صحبت کردم. منتهی فایده‌ای نداشت و می‌گفت «من چون عاشقتم نگرانتم و برام مهمی. تو هم اگه من برات مهم بودم بهم گیر می‌دادی!»
خلاصه، ما رفتیم پیش روانشناس با اصرار من. ایشون تست دادن، هم اختلال اضطراب داشتن هم وسواس فکری. ولی اون روانشناس بهم گفت ایشون ویژگی‌های مثبت زیادی داره، کنارش بمون تا درمان بشه. شما نظرتون چیه؟ فکر می‌کنید این قضیه قابل درمانه؟ رابطه رو تموم کنم یا صبر کنم درمان بشه و باهاش ازدواج کنم؟
اینکه ایشون معتقده عشق کافیه واسه ازدواج و من زیادی دارم گیر می‌دم بهش. البته من بهش ۹ ماه فرصت دادم، ولی فقط سه ماه اول پیگیر درمانش بود و الان ولش کرده، می‌گه خوب شدم. لطفاً راهنماییم کنید که چیکار کنم؟ الانم ۱۱ ماهه در ارتباطیم.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببین عزیزم، بعضی از چیزا هست که خیلی درمان شدنی نیست. وسواس یکی از اون چیزهاست که خیلی خیلی سخته. نوعی، حالا هرچی بدتر باشه بیشتر باید قرص و دارو و اینا مصرف کنن. وقتی ضعیف باشه یه سری راهکار می‌دن، ولی وسواس از هر نوعیش، درمانش یا تعدیلش بسیار بسیار بسیار بسیار کار سختیه.
شما نه این آدم هر آدمی رو که بخواین انتخاب کنین برای ازدواج، یه سری خوبی‌ها داره و یه سری اخلاق‌ها و رفتارها و قسمت‌هایی هم در شخصیتش هست که خیلی خوشایند نیست. باید بذارین توی کفه ترازو و ببینین کدوم کفه سنگین‌تره. اگه مثبت‌ها سنگین‌تره، اون وقت بعد نگاه می‌کنین اون قسمتی که خوب نیست می‌اندازین ببینین که آیا توی اون مثلاً پنج شش تا چیزی که خوب و خوشایند نیست، آیا چیزهایی هست که متنفر باشین ازش و اصلاً و ابداً نتونین تحملش کنین و اوکی نباشه و نتونین از پسش بربیاین؟ اگه این‌جوریه که باید تموم کنید.
اما اگه کفه خوبی‌ها سنگین‌تره و بعد توی اون قسمتی که خوب نیست چیزی نمی‌بینین که آزاردهنده باشه چیزایی که می‌شه با انعطاف‌پذیری از روش رد شد یا چیزهایی که می‌شه آدم چشمش روش ببنده یا چیزهایی که آدم به خودش می‌گه «آقا من اینو اصلاً دوست ندارم ولی اشکالی نداره، سعی می‌کنم که تحملش کنم، ندیده بگیرم، از این گوش بشنوم از اون گوش دربیاد، سعی می‌کنم خودم رو بذارم جای طرف، از دید اون به ماجرا نگاه کنم» اگه این‌جوریه، نه، آدم ادامه می‌ده.