سوال کامل مخاطب: شما قبلاً گفتین که بهتره رابطهٔ جنسی قبل از ازدواج وجود نداشته باشه؛ اما تکلیف کسانی که قبلاً این تجربه رو داشتن و حالا می‌خوان ازدواج کنن، چیه؟ خیلی‌ها نمی‌تونن این مسئله رو به پارتنرشون بگن، چون می‌ترسن رابطه از هم بپاشه. انگار به‌خاطر یک اشتباه در گذشته، به تنهایی محکوم شدن. لطفاً یک راهکار عملی برای این شرایط بدین.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببینید، راهکار عملی که از نظر اخلاقی هم درست باشه، اینه. چون اگر کسی به این مسئله حساس نباشه، که اصلاً ازتون نمی‌پُرسه؛ نه می‌خواد بدونه، نه هیچی. وقتی کسی می‌پرسه و روش حساسیت داره، خب طبیعتاً من باید از اون آدم فاصله بگیرم، رابطم رو قطع کنم و یک ارتباط رو با شخص دیگه‌ای شروع کنم. چون این چیزیه که همون اول مشخص میشه؛ لازم نیست من با طرف نه ماه باشم، بعد بپرسم. همون اول، تو یه هفته، دو هفته یا سه هفتهٔ اول میشه مطرح بشه. دو سه هفته هم زمانی نیست که بخوایم عاشق دلسوختهٔ هم بشیم و بعد اگه رابطه قطع بشه، اتفاقی بیفته. چون واقعاً کسی که براش مهمه، مهمه دیگه؛ این طرز فکر توی جامعهٔ ما اشتباهیه، ولی نمی‌شه بریم سرش کلاه بذاریم باید با کسی باشیم که براش مهم نیست. اگر هم برای خود طرف اصلاً مهم نیست ولی برای خانواده‌اش مهمه که این‌جوری که من متوجه شدم در ایران خیلی راه‌هایی هستش که اصلاً مشخص نشه، پسر می‌تونه به مامان و باباش نگه. می‌تونه بگه بود؛ مهم نیستش که. وقتی بین شما حل شده، اون هرچی بخواد می‌تونه به مامان و باباش بگه.
