سوال کامل مخاطب: من یه دختر ۳۶ سالهٔ مجردم و با یه پسر ۲۸ ساله تقریباً دو ساله که در ارتباطیم. رابطهٔ جنسی که منجر به از دست دادن بکارتم بشه، نداشتیم. خیلی جاها به هم کمک کردیم، ولی خانوادهٔ پسر سخت راضی میشن.
یه مورد دیگه اینکه پسره قبلاً یه دوست‌دختر سمج داشته که می‌گه یه بچه ازش داره البته مطمئن نیست. حالا اگر خانوادهٔ خودشو راضی کنه، آیا این ازدواج موفقه؟ چون اون دختره با پسرهای زیادی بوده و دوست‌پسرم خودش قبول داره که یه تایمی با اون دختر بوده؛ باید آزمایش DNA بده تا مشخص بشه بچه از اونه. نظر شما چیه؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببین عزیزم، به‌نظر می‌رسه که ایشون الان زندگیشون یه خرده پیچیده‌ست و هنوز یکم بچه هستن. به‌نظر من ایشون تا دو-سه سال دیگه حداقل آمادگی ازدواج رو ندارن؛ تا زمانی که از بچه تست گرفته بشه و معلوم بشه بچه مال کیه، بعد با خانواده صحبت کنن و خانواده اون بچه رو بپذیرن که یه دوست‌دختر بوده، الان زنش نیست و با بقیه بوده و یه بچه هست.
این‌ها مسائلیه که ایشون باید با خانواده‌ش حل کنه و بعد سراغ این بیاد که «خب الان با شما می‌خوایم به چه نتیجه‌ای برسیم». برای شما هم خیلی بهتره و مهم‌تره؛ چون کسی که تکلیفش هنوز با خودش و خانواده‌ش روشن نیست، با شما که قطعاً و صددرصد روشن نیست.
وقتی که خانواده موافق نباشن، این کار کار درستی نیست؛ چون بعداً خیلی مشکل ایجاد می‌کنه. باید سعی کنین که خانواده‌شون هم راضی باشن یا حداقل بی‌تفاوت باشن.
