پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببین عزیزم، مردها کلاً جوری هستن که برای خودشون محدودهای تعیین میکنن و دوست ندارن کسی وارد اون محدودهشون بشه. همسر هم چون توی محدودهشونه، نباید کسی بهش نزدیک بشه یا شده باشه. برای همینه که ما بهعنوان خانم نباید بیایم کل روابط قبلیمون رو با جزئیات باز کنیم و توضیح بدیم.
اگه آقایی نسبت به مسئله حساسیت خیلی زیادی داره مثل مثلاً باکره بودن در ایران؛ حالا به نظر من این مسئله درست نیست، ولی اگه حساسیت داره، من باید راستش رو بهش بگم که «آقا من باکره هستم یا نیستم». هیچ توضیحی هم دیگه نمیدم؛ اون جوابش رو گرفته و یا انتخاب میکنه یا نمیکنه.
اما اینکه من با چند نفر بودم، چی بودم، دقیقاً کی بود، کجا بود، هرکدوم چند ماه طول کشید، شغلشون چی بود و اختلاف سنم چی بود، این فقط طرف مقابل ما رو حساستر میکنه، در مورد مسائلی که ممکنه اصلاً وجود نداشته باشه ایجاد شک و شبهه میکنه و کار رو خرابتر میکنه.
اگه کسی خیلی حساسه، بهتره آدم اصلاً باهاش صحبت نکنه. «دوستپسر داشتید؟»؛ «نه». «تو جمعی دختر و پسر با هم گفتیم، خندیدیم اینا؟»؛ «نه، نداشتم». به همین سادگی تموم شد و رفت؛ برای اینکه شما که نمیخواین اون کار رو تکرار کنین یا پشت سرشون برین با کسی حرف بزنین.
اما اینکه بگین: «من ۱۰ سال پیش دو ماه با یه کسی چت میکردم، به هیچجایی نرسید»، میگن: «آهان، پس چت میکردی؟ مطمئنی ندیدیش؟ مطمئنی جایی نرفتین؟ رفتین یا نرفتین؟». بعد بگین مثلاً: «حالا یه بار هم رفتیم خونهش». میگن: «اونکه رفتین اونجا چیکار کردین؟». مسئله درست میشه دیگه.

