سوال کامل مخاطب: من ۲۹ سالمه و شوهرم ۳۵ سالشونه. ما ۴ ساله که ازدواج کردیم و چون جفتمون شاغلیم و حقوقمون تقریباً یکسانه، از اول توی خرجای زندگی کاملاً پنجاه-پنجاه هستیم. حتی توی مواد غذایی چون من بیشتر غذای ایرانی و کمتر می‌خورم ولی همسرم که آلمانیه بیشتر گوشت و سبزیجات می‌خوره، سبد خریدمون، کمد خوراکی‌ها و طبقهٔ یخچالمون جداست و غذامون هم معمولاً متفاوته. الان قصد بچه‌دار شدن داریم و می‌خوایم به امور اقتصادیمون شکل خانواده بدیم. پیشنهاد شما چیه؟
پاسخ:دکتر طناز فرزای
ببین عزیزم، وقتی ما با کسی ازدواج می‌کنیم که از نظر فرهنگی با ما متفاوت هست، خب طبیعتاً یه سری چیزا اون‌جوری که ما می‌خوایم نیست. چون از اول پنجاه-پنجاه بودید و جفتتون به این مدل عادت کردین، این پیشرفت خیلی خوبیه؛ چون باعث میشه که الان سر خیلی از چیزا دچار مشکل نشین.
اگه قصد تشکیل خانواده دارین، باید خیلی در موردش با هم صحبت کنین که «خب ما الان می‌خوایم بچه‌دار بشیم، این بچه پوشک می‌خواد، واکسن می‌خواد، اینو می‌خواد، اونو می‌خواد، سه سال دیگه مهدکودک می‌خواد و مدرسه می‌خواد. اگه فلان مدرسه بذاریم این‌جوریه، این یکی مدرسه این‌قدر گرونه.». برنامه‌ریزی کنین تا ببینین آیا زندگیتون و حقوقی که دارین به این می‌رسه که بخواین هزینه‌های بچه رو بدین و خودتون هم هنوز اون‌جوری که دوست دارین زندگی کنین یا خیر. اگه نمی‌رسه، فعلاً باید بچه‌دار شدن رو فراموش کنین.
اگه می‌رسه، بعد بگین که «خوب، چون بچه هم طبیعتاً ایشون می‌گن پنجاه-پنجاه دیگه؛ تا الان پنجاه-پنجاه بوده، بعدش هم بچه برای جفتتون پنجاه-پنجاهه». خب اگه یه موقعی یهو نشد چی؟ اگه یه چیزی پیش اومد که هزینه‌ش زیاد بود و من نتونستم بدم چی؟ اگه من خواستم با بچه‌ام برم ایران اینا چیزاییه که حرفاش باید زده بشه.
باید بلیط بگیرم، می‌خوام بچه‌م رو ببرم ایران و مثلاً سه هفته پیش مامانم بمونم… اینا هست. یا مثلاً می‌خوام مامانم رو بیارم این‌جا تا یه ماه بعد از زایمان بهم کمک کنه شما هم که نمی‌خوای بیای. هزینهٔ بلیط مامانم رو، خرجای مامانم رو و خورد و خوراک مامانم رو توی این‌جا کی باید بده؟ اگه بچه پنجاه-پنجاهه، خب اینا باید همه پنجاه-پنجاه بشه دیگه. اگه این حرفا رو با هم بزنین، بعداً دچار مشکل و اصطکاک نمی‌شین.
