سوال کامل مخاطب: من یه خانم ۵۰ ساله‌ام که یه پسر ۲۳ سالهٔ دانشجو دارم. پسرم تو دانشگاه با دخترخانمی آشنا شد و به ایشون علاقه‌مند شد؛ ولی بعد از حدود ۴ ماه، اون دخترخانم اظهار کردن که رابطه با پسرم براشون جذابیتی نداره و به قولی بهم نمی‌خورن. مدتی قطع رابطه کردن و پسرم از این قطع ارتباط ناراحت و خیلی زیاد سرد شد. اما بعد از حدود ۲۰ روز، دخترخانم خودشون دوباره ارتباط گرفتن و اظهار کردن که در دوران پریود بودن و عصبانی بودن؛ حتی گله کردن که چرا تو این مدت هیچ تماس و درخواست برگشت ارتباطی از طرف پسر من نبوده. حالا بعد از ۴ ماه دوباره رابطه رو بهم زدن و می‌گن که پسر من نمی‌تونه ایشون رو درک کنه. و سؤال من اینه: حالا که پسرم منو امین دونسته و باهام درد دل می‌کنه، من باید چیکار کنم؟ خیلی ناراحت و افسرده‌ست، خیلی گریه می‌کنه و راضی به مشاوره و مراجعه به روان‌شناس هم نمی‌شه. نگرانشم و با توجه به اختلاف سنمون، نمی‌دونم این‌طور مواقع باید چی بگم یا چیکار کنم. با پدرش اصلاً رابطهٔ نزدیکی نداره؛ پدرش کلاً هم مخالف رابطه‌های قبل از ازدواجه.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببین عزیزم، الان که بهتون گفته، باید بدونین خیلی از اوقات بچه‌ها حرف می‌زنن ولی لزوماً منتظر جوابی از طرف ما نیستن؛ معمولاً اگه سؤالی داشته باشن، مستقیم می‌پرسن. اما اگه ازتون سؤال می‌کنه یا احساس می‌کنین به راهنمایی احتیاج داره، می‌تونین بهش بگین که یک رابطه خیلی مهم‌تر از این حرف‌هاست که آدم بخواد به‌خاطر پریود یا چیزهای ساده، اونم توی زمان‌های کوتاه، هی بهم بزنه. معمولاً وقتی این اتفاق می‌افته، یعنی ما از یه چیزیِ طرف خوشمون اومده، ولی خیلی دوستش نداریم این رو به‌عنوان یک خانم از طرف اون دختر بگین تا درک کنه. پسرتون هم سنش خیلی کمه و الان یک راه بسیار بسیار دور و درازی رو در پیش داره؛ نظرش عوض میشه، از نظر عاطفی بالغ‌تر میشه، چیزایی که دوست داره تغییر می‌کنه و این تازه اول خطه. اگه این ارتباط رو نداشته باشه، تجربهٔ رابطهٔ عاطفی نخواهد داشت و سواد رابطهٔ عاطفیش بالا نمی‌ره. توی همین رابطه‌هاست که یاد می‌گیره و این ناراحتی کاملاً طبیعیه.
