پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببین عزیزم، من یه استوری هم در این مورد گذاشتم. دلیلی داشته که ما رابطه رو قطع کردیم؛ چون بعضی از اوقات آدمها جروبحثشون میشه، قهر و اینا؛ هیچ کدوم کارهای درستی نیست. قهر و حرف نزدن اما کوتاهمدته؛ دو روز، سه روز برمیگردن.
اما رابطهای که به صورت کامل قطع بشه، دلیلی داشته که قطع شده. ما مغزمون اینجوریه که اون چیزهای بد رو کمکم میذاره کنار، خوبا رو نگه میداره.
یادمون میره اصلاً چرا با این آدم دعوا کردیم، گذاشتیمش کنار یا کمرنگ میشه. معمولاً هم این دلیلها اصلاح نمیشن؛ چون ما با یه بچهٔ ۱۷-۱۸ ساله که طرف نیستیم، با یه آدم حداقل ۲۰ و خردهای ساله طرفیم که شخصیتش عوض نخواهد شد. بنابراین باید یادمون بیاد که چرا من در وهلهٔ اول از این آدم جدا شدم و دیگه فکر این رو نمیکنیم اگه برگشته بود درست میشد.
دومیش اینه که رابطههایی که اینجوری قطع میشن، دوباره وصل میشن، دوباره قطع میشن، هر دفعه بدتر و زودتر از دفعهٔ قبل به آخرش میرسند و بیشتر ما رو آزار میدن؛ فقط وقتمون تلف میشه.سومیش اینه که توی استوری هم گفتم: آدم یه چیزی رو که میخوره، برمیگردونه که دوباره قاشق برنمیداره جمعش کنه بخوره دیگه؛ وقتی تمام شده، تمام شده.
پرونده رابطهٔ تمام شده رو بستم، اما فکر این که «اگه برمیگشت درست میشد» دست از سرم برنمیداره؛ این طبیعیه؟
بازدید: 14
/
