پدرم رفتارهای نادرستی داره و همسرم توی خلوت ازش انتقاد می‌کنه. من باید از پدرم دفاع کنم یا اعتراف کنم که همسرم درست می‌گه؟

سوال کامل مخاطب: من یه خانم هستم و پدرم ایرادات واضحی داره؛ مثلاً جلوی جمع با مادرم بد حرف می‌زنه. وقتی همسرم توی خلوتِ دونفرمون این ایرادات رو می‌گه، من باید چطور رفتار کنم؟ آیا باید از پدرم دفاع کنم یا به همسرم بگم که درسته و حق با توئه؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
چه سوال خوبی پرسیدی عزیزم؛ کاش همسرتون این کار رو نمی‌کردن. شما دو تا راه دارین؛ به نظر من سکوت‌ کردن از همه بهتره. برای اینکه نه دروغ می‌گین که «نه، اصلاً این‌جوری نیست» و به شعور همسرتون توهین نمی‌کنین، نه حرفشون رو تأیید می‌کنین و پدرتون رو از این جایگاهی که هستن پایین‌تر میارین؛ چون ممکنه بعداً درها برای اهانت‌های بیشتر یا استفاده از این موضوع بر علیه خودتون باز بشه. همچنین کار رو به بحث نمی‌کشونین که «چرا؟ برای چی؟ آره، نه، خانوادهٔ منه» و دفاع بی‌خود نمی‌کنین.
بهترین کار سکوته، سکوت؛ اجازه بدین ایشون تخلیه بشن. اگه از شما پرسیدن «تو چی فکر می‌کنی؟»، همیشه جوابش یه چیزه: «من خوب و بد پدرم رو می‌بینم؛ اما پدرمه، هم‌خونمه و باید بهش احترام بذارم و تو زندگیم هست دیگه. آدم هم‌خونش رو که انتخاب نمی‌کنه؛ این‌جوری شده.»
یا بهشون بگین: «اتفاقاً خوبه؛ آدم وقتی یک چیزهایی رو که درست نیست تو بقیه می‌بینه، یاد می‌گیره خودش انجام نده. مگه شما یک چیزی رو در پدر من می‌بینین که به نظرتون درست نیست؟» یعنی تأیید نمی‌کنین که «به نظر منم همینه، شما درست می‌گی»؛ بلکه می‌گین خوبه شما حواست باشه که یه وقت این کار رو نکنی، منم همین‌طور این کار رو انجام نمی‌دم و به بچه‌هامون یاد بدیم این کار رو نکنن. باید این‌جوری جواب بدین.