پاسخ: دکتر طناز فرازی
اختلاف سن در ازدواج مهم هست، ولی یکی از بیست و چند فاکتوریه که برای ازدواج راجع بهش صحبت کردیم. اگر یه نفر از ۲۳-۲۴ تا فاکتور، ۱۸ تا رو داره، آدم اصلاً چشمبسته میگه بله، رابطه میشه. اگر که نه، از ۲۴ تا ۱۲ تاشو داره، بعد من نگاه میکنم ببینم آیا اونایی که خیلی برای من مهمه تو این ۱۲ تا هست یا نه، بعد تصمیم میگیرم . سن فقط یکی از این فاکتورهاست و اتفاقاً زمانی که خانم از آقا یهخرده احتمال موفقیت رابطه بیشتره.
حالا اینکه میگن ازدواج ناموفق؛ برای اینکه یه سؤال دیگه هم هست در مورد یه آقای ۳۶ ساله و خانم ۳۰ ساله که اون آقا ازدواج کردن و بچه دارند که گفتن کار درستیه یا نه. ازدواج کردن و جدا شدن، بارها گفتیم، بهخودی خودش مشکلی نیست. اینکه یک آدمی جدا شده یا طلاق گرفته، خب جدا شده طلاق گرفته، چه اشکالی داره؟ این فقط نشون میده که من در انتخابم دقت نکردم بهاندازه کافی، یک انتخاب اشتباه داشتم، بعداً متوجه شدم و جدا شدم.
من گفتم در خیلی از موارد کسانی که جدا شدن شاید انتخاب بهتری هم باشند؛ چون این حد و مرزهایی که گذاشتن و چیزهایی که از زندگی مشترک میخوان بهخاطر تجربه قبلیشون تعدیل شده. رفتن توی رابطه، خیلی چیزا کار نکرده، یک درسهای زیادی گرفتن و اون کارها یا اون اشتباهات رو در زندگی جدید تکرار نمیکنند.
طرف رفته دیده: «نه بابا، مثلاً اینکه ما حتماً هفتهای یه بار رستوران بریم بیرون اصلاً مهم نیست؛ این و این و این مهمه، فلان چیز مهم نیست، این مهمه. یا من اینا رو نباید بخوام چون اگه اینا رو بخوام طرف بهم بده ولی این یکی چیزو نده خیلی اذیت میشم » تجربهش بیشتره، اطلاعاتشون بیشتره. یعنی همیشه این نیستش که چون طرف طلاق گرفته، من میخوام شک کنم یا خیلی زیادتر کنم دقتم رو.
بازم دیروزم داشتیم؛ اگر کسی در فاصله زمانی کوتاه (یه سالونیم، دو ساله) سه چهار تا عقد و جدایی و طلاق و اینا داشته، آدم دقیق میشه. ولی من یه ازدواج کردم، یه بار، یه بار جدا شدم، الان که چی؟ خب چه اتفاقی افتاده؟

