شوهرم بعد از ۲۴ سال زندگی، زن دیگه‌ای رو صیغه کرده و به شدت وابسته‌ش شده. قصد طلاق گرفتن ندارم، چیکار باید بکنم؟

سوال کامل مخاطب: همسرم دو ساله همکارش رو صیغه کرده. من دو تا فرزند دارم و ۲۴ ساله ازدواج کردیم. عاشقم بود تا اینکه این خانم که مطلقه بودن، به بهانه‌های مختلف (مثلاً اینکه تصادف کردن، پدرشون این‌جوری شده، برادرشون این‌جوری شده، خواهرشون این‌جوری شده، مادرشون این‌جوری شده) به همسرم که رئیس اداره هستن می‌گن نیاز به کمک دارن و خلاصه اینا باعث می‌شه که با هم رفت‌وآمد کنن. می‌گن که الان خیلی عذاب می‌کشم، زندگیم، همسرم و بچه‌هامون رو دوست دارم. همسرم تا حالا به من بی‌احترامی نکرده ولی به‌شدت به اون خانم وابسته شده؛ به‌طوری‌که به محض اینکه می‌رسه خونه شروع می‌کنه به چت کردن و هفته‌ای سه روز، از ساعت دو تا هفتِ بعدازظهر با این خانم روابط جنسی داره. تا حالا تو زندگی مشترک خیانت نکرده بود ولی با من روابطش کمرنگ شده. بعد گفتن که: من این مسئله رو به کسی نگفتم و با اون خانم هم صحبت نکردم. و گفتن که اون خانم هم هی میاد به همسرشون می‌گه که فلانی به من نظر داره، این به من پیشنهاد داد، این می‌خواست شماره بده؛ در حالی که خیلی هم زیبا نیست و من فکر می‌کنم اینا رو دروغ می‌گه برای اینکه همسرمو به طرف خودش بکشونه. قبلاً هفته‌ای چند بار با همسرم رابطه فیزیکی داشتیم، الان شده هفته‌ای یه بار. من فقط احتیاج جنسی ندارم، پول هم ندارم، ولی از نظر عاطفی احتیاج دارم و نمی‌خوام زندگیمو ترک کنم. همسرم هم خیلی به خانواده متعهده؛ به‌خصوص به بچه‌ها. آیا این مردها برمی‌گردن یا نه؟»
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببین عزیزم، اولاً ایشون جایی نرفته. اینکه بگیم کسی برمی‌گرده یعنی اینکه کسی رها کرده، رفته و حالا می‌خواد برگرده. ایشون هست، فقط یک نفر رو به زندگیش اضافه کرده.
اول از همه (چون همیشه به من می‌گن شما چرا چیزی راجع به اون طرف مقابل نگفتین؛ در حالی که اون طرف مقابل که نیومده با من صحبت کنه!) این خانم الان نمیگن «آیا کار همسر من درسته یا نه؟» که من بخوام قضاوت کنم. به من گفتن «برمی‌گرده یا نه؟» و «الان تو این شرایط چیکار کنم؟». البته اول بگم نه، کاری که این آقا انجام دادن این مدلی، اصلاً کار درستی نیست. اینو حالا بذاریم کنار تا جواب این خانم رو بدم:
ایشون جایی نرفته، هست. خودتون هم دارین می‌گین به شما و بچه‌ها متعهده، هنوز رابطه فیزیکی دارین، خرج و مخارج منزل رو میده، در خونه حضور داره و بیشتر وقت رو با شماست. شما هم می‌گین نه دلتون می‌خواد برین، نه دوست دارین خانواده رو ترک کنین، ایشون رو هم دوست دارین، جیبتون هم خالیه! پس رفتنِ شما هم که ممکن نیست. این کاملاً مشهوده دیگه؛ شما باید بمونین، ایشون هم جایی نمیره و فقط یک نفر رو اضافه کرده. اون خانم هم با اون شرایطی که شما برای من توضیح دادین، جایی نخواهد رفت. همسر شما هم، چون حس و حالی رو که این خانم باعث می‌شه به ایشون دست بده دوست داره (این حالت حمایتگری و رسیدگی رو دوست داره)، اون خانم رو ول نخواهد کرد. سوالی که از من پرسیدین این بود که شما چه راهی دارین؟ راهش اینه که به خاطر بچه‌ها، به خاطر زندگیتون و چون نه دلتون می‌خواد برین و نه اصلاً می‌تونین برین، بمونین. سرتون رو با چیزای دیگه گرم کنین و شرایط جدید رو بپذیرین. این‌قدر هم با همسرتون حرفشو نزنین؛ چون این حرف زدن‌های مکرر و مداوم باعث می‌شه کل پرده‌های حرمت بین شما و همسرتون پاره بشه و بعد خدای نکرده اتفاقاتی بیفته که از حد تحمل شما خارجه.
متاسفانه زندگی‌های زناشویی بالا و پایینِ خیلی زیاد و پیچیدگی‌های زیادی داره. می‌گم متاسفانه، چون همیشه اون‌جوری که ما دلمون می‌خواد پیش نمیره و همیشه هم اتفاقای درست و مناسب توش نمی‌افته. این منم که تصمیم می‌گیرم کاری رو که می‌خوام انجام بدم، یا اینکه بزنم همه‌چیز رو خراب کنم. الان برای شما، با شرایطی که از زندگی خودتون تعریف کردید، بهترین راه موندن و سازشه. البته نه خیلی راه بدید که همسرتون پس‌فردا بگن: «خب به جای هفته‌ای سه روز، من هفته‌ای ۶ روز می‌خوام برم پیش ایشون بمونم یا بیاین با هم اصلاً همه بریم بیرون ناهار و شام و اینا، نه ایشونو جلو بچه‌هاتون خراب کنید که حرفش جلو بچه‌ها باز بشه که بعد بچه‌ها بخوان با این آدم آشنا بشن نه حرفشو دائم با همسرتون بزنید. یک حدی رو نگه دارید که احترام بین شما و همسرتون از بین نره و با همین احترام راه رو ادامه بدین.
اگر جیبتون خالیه و اگه احساس می‌کنید که اگه جیب پر بود می‌تونستید برید به خصوص وقتی بچه‌ها بزرگتر بشن یه کاری رو یاد بگیرید یه حرفه‌ای رو یاد بگیرید سرتون رو با اون گرم کنید هم فکرتون به یه چیز دیگه مشغول می‌شه انقدر اذیت نمی‌شین هم بعد از ۵ سال ۶ سال این جیبی که می‌گید خالیه پر می‌شه و بهتون این امکان رو میده که بتونید تصمیمی غیر از موندن بگیرید چون ممکنه تو چهار پنج سال دیگه این احساسی که می‌گید به شوهرم دارم و دوستش دارم و نمیخوام از زندگی برم بیرون ممکنه اون هم از بین بره.
بنابراین من جای شما باشم سعی می‌کنم اون جیب خالی رو با کار کردن و حرفه‌ای یاد گرفتن پر کنم خودم را قوی کنم بسازم و بعد از چند سال ببینم می‌خوام چیکار کنم.