پاسخ: دکتر طناز فرازی
ازدواج، کسی نگفته بده؛ ازدواج کلاً خوبه. من گفتم که اگه آدم بچه بخواد که خب اصلاً لازمه، عالیه، خوبه. اگه آدم بچه نخواد شرایط فرق میکنه: کجاست؟ کجا زندگی میکنه؟ چهکار میکنه؟ برای چی داره… برای چی میخواد ازدواج کنه؟ هدفش چیه؟ میگم به کجا میخواد برسه؟
بعد هم شما میگین «آدم نرمال»؛ اگه از آدم نرمال منظورتون کسیه که هیچ مشکلی نداره، همهچیش اوکیه، هیچ خط و خشی روی روح و روانش نیست، این تقریباً وجود نداره. همهٔ ما، همهٔ ما بدون استثنا از زمانی که به دنیا میایم تا زمانی که به سنی میرسیم که میخوایم وارد یک رابطهٔ جدی بشیم و ازدواج کنیم یا بچهدار بشیم، اتفاقاتی برامون میافته که یکسری اثر و آثاری روی ما میذاره و هیچ کاریش نمیشه کرد.
یا اونها رو پیدا میکنیم و میفهمیم، اون قسمت خیلی بدشو مرهم میذاریم درست میکنیم (یه خطی بهجا میمونه که اونم در هرحال تو زندگی من تأثیر خواهد گذاشت)، یا اینکه اصلاً نمیفهمم و اونو با خودم میبرم وارد رابطههام میکنم. برای همین نرمال به اون معنی نداریم.

