آیا ارتباط پیامکی بسیار محدود با پارتنر قبلی در دوران عقد و ازدواج، خیانت محسوب می‌شه؟

سوال کامل مخاطب: نظر شما درباره کسی که با پارتنر گذشته‌ش در دوران مجردی پیام بده چیه؟یعنی در دورهٔ مجردی با یه نفر بوده، بعدِ جدا شدن شاید در سال یک بار بهش پیام بده، و الان که عقد کردیم و سه سال عقد هستیم روی هم رفته شاید ۵-۶ سری بوده باشه تو سه سال. این اسمش خیانته؟

پاسخ: دکتر طناز فرازی
اسم این کار خیانت نیست؛ به‌خصوص وقتی که شما در جریانش هستید و می‌دونید. آیا این مسئله طرف مقابل رو ناراحت می‌کنه؟ بله! چه دختر این کارو بکنه چه پسر، قطعاً و صددرصد طرف مقابلشون دل‌چرکین می‌شه و ناراحت می‌شه و غمگین می‌شه، و یک‌سری پایه‌های شک و تردید و بی‌اعتمادی شروع می‌کنه شکل گرفتن. برای همین می‌گم خیانته نه؛ و کار درستیه؟ اونم نه، بهتره که انجام نشه.
می‌شه به خیانت ختم بشه؟ بله، احتمالش خیلی زیاده. چون زندگی زناشویی از زندگی مجردی سخت‌تره و هرچی آدم می‌ره جلوتر یک‌سری فشارها اضافه می‌شه و یک‌سری اتفاقات ناخودآگاه بین زن و شوهر پیش میاد. اگه من با کسی که قبلاً در رابطه بودم هنوز ارتباط داشته باشم، به احتمال خیلی زیاد از این‌طرف که عصبانی بشم، خشمگین بشم، به‌هم بریزم و نخوام به خانواده و دوستام بگم، می‌رم به اون پارتنر قبلیه می‌گم.
چرا؟ چون احساس می‌کنم هم من رو بسیار خوب می‌شناسه، هم احساس می‌کنم من رو خیلی خوب درک می‌کنه، هم خب باهاش در ارتباط بودم؛ و این می‌تونه شروع یک رابطهٔ خیلی بدی باشه. چون اون پارتنر قبلی هم… ببینین من همیشه می‌گم، می‌گم وقتی که خانوما همسرشون (خانوما همسرشون خیانت می‌کنه، یعنی مردا خیانت می‌کنن) می‌ریزن به‌هم و عصبانی و «آی مَردم!» و اینا، خب چرا هیچ‌وقت فکر نمی‌کنیم که این مرد با یه مرد دیگه… (البته چرا، می‌شه با یه مرد دیگه هم به آدم خیانت کنه ولی خب درصدش خیلی کمه دیگه)، چرا فکر نمی‌کنیم که این با یک خانم به من خیانت کرده؟
اگه خود خانم‌ها هوای همو داشته باشند و با مرد متأهل وارد رابطه نشن، یا اگه وارد رابطه شدن نمی‌دونستن متأهل هست اون آدم، تا می‌فهمن رابطه رو قطع کنن، مگه ما خیانت داریم دیگه؟ بنابراین به نظر من اون خانم (پارتنر قدیمیه) که جواب تکست یا تلفن این آقایی که الان عقد کرده رو می‌ده، خیلی آدم صاف و ساده و سالم و اینا نیست؛ چون در هرحال رابطه‌شون یه رابطهٔ عاطفی بوده.
این رابطهٔ عاطفی رو (من واقعاً اینو قبول دارم و بارها هم گفتم) یا یک آدم بسیار بسیار بسیار بادیسیپلین و قوی، شخصیت قوی می‌خواد که بعد از تموم شدن یک رابطهٔ عاطفی بتونه اون رابطه رو به‌صورت یک دوست نرمال نگه داره که آدمای این‌جوری یک در میلیونم نیستند که بخوان این‌قدر بادیسیپلین و قوی باشن؛ یا باید کامل کات شه اون رابطهٔ عاطفی، چون وقتی می‌مونه، احتمال خلاف و خطا و خیانت رو خیلی بالا می‌بره.
اون طرف مقابل هم، اونم اگه آدم درست و مغرور (یعنی غرور خوب، غرور شخصیتی، نه غرور کاذب که بده)، اگه آدم بااصالت و درست و مغروری باشه، وقتی رابطه‌ش با یکی به‌هم خورده، کات کردن دیگه! اگه من دوست داشتم، تو هم منو دوست داشتی که به یه جایی می‌رسید، یا داشتیم با هم زندگی می‌کردیم یا ازدواج کرده بودیم، در هرحال با هم بودیم. وقتی نیستیم، یعنی تو رو نخواستم؛ پس برای چی جواب تکست و تلفن منو می‌دی؟ بعد به‌خصوص الان که عقد کردم!
این به اون یکی خانم قبلیه (پارتنره) یه حس قدرت خاصی می‌ده که: «ببین، با اینکه ازدواج کرده، هنوز منو می‌خوادا، هنوز منو دوست داره‌ها، من چقدر قوی‌ام، من چقدر خواستنی‌ام.» و به‌خاطر حال خوب خودش این رو کش‌دار می‌کنه و ادامه می‌ده. منظورم اینه که خیلی آدمای صاف و ساده‌ای نیستن کسایی که می‌مونن و هی طرف رو می‌کشن. برای همین نه، کار درستی نیست؛ اما خیانتم هم نیست.