پاسخ: دکتر طناز فرازی
بسیار از این اتفاق برای هر کسی که افتاده متأسفم، خیلی خیلی متأسفم. ولی وقتی این اتفاق میافته، چاره دیگهای جز کنار گذاشتن اون آدما نیست. ببینید، من حرفم اینه که خیانت آخرِ کار نیست و به خیلی دلیلها ممکنه اتفاق بیفته و بهتره که آدم سعی کنه درستش کنه؛ ولی هیچوقت هم نگفتم که تحت هر شرایطی حتماً دو نفر باید با هم بمونن و حتماً باید ادامه بدن. خیلیها که تو پیجم هستند و به صورت مستقیم من مشاوره بهشون دادم، یا تو سؤالایی که توی سایت هست خیلی میبینید که زمانی که از من پرسیدن، نظر مستقیمم رو (چون من معمولاً میذارم خود طرف تصمیم بگیره) در نظر مستقیمم گفتم با تجربه من بهتره که جدا شن و هر کی بره دنبال زندگی خودش.
گاهی هم اینجوریه. واقعاً اگر همچین اتفاقی بیفته، هم اون زندگی رو دیگه نمیشه ادامه داد، چون بعضی چیزا خط قرمزه. میدونید، فرض کنید مثلاً یه خانمی بره با شوهر خواهرش، بره با میگم یهسری چیزا اصلاً نمیشه؛ یعنی واقعاً نمیشه، دیگه تموم میشه اون مسئله. تو این مورد هم، آدم از اون ارتباط باید بیاد بیرون قطعاً. و هم من روی اون شخص (منی که بسیار بسیار بچه دوست دارم و به نظرم احترام والدینم واجبه)، من روی یک همچین خانمی اسم «مادر» رو نمیذارم. چون یه آدم هر چقدر هم اصلاً عاشق و دیوانهوار کسی رو دوست داشته باشه و هوا و هوس هم نباشه، وقتی بچهش هست هرگز همچین کاری نمیکنه.
اصلاً، اصلاً و ابداً هم این حرف رو به قصد تنبیه مادر نمیزنم! تنبیه به نظر من کاریه که هیچوقت جواب نمیده و اصلاً معنی خاصی نداره. این به خاطر اینه که اون رابطه رو دیگه نمیشه ادامه داد. یعنی بعضی جاها هست که عذرخواهی کار میکنه، بعضی جاها هم هست واقعاً هیچ نوع عذرخواهی کار نمیکنه و دلیل، هر دلیلی که میخواد باشه، قابل قبول نیست. مگه اینکه مثلاً به آدم بگن که آقا، من دست و پام رو بستن و بعد مثلاً یه مقدار زیادی به من داروهای مخدر و اینا تزریق کردن که اصلاً تو حال خودم نبودم، بعد دست و پای منو باز کردن و این اتفاق افتاده و فیلم گرفتن و الان اینجوری شده. جز یک همچین حالت خاصی، هیچ توجیه دیگهای نداره.
فهمیدم شوهرم با مادرم بهم خیانت کرده! در برابر این شوک و ترومای سنگین چه واکنشی باید نشان دهم و تکلیف این زندگی مشترک چه میشه؟
/
