سوال کامل مخاطب: من چهل سالمه و از همسرم بعد از چهار سال زندگی مشترک جدا شدم؛ دلیلش هم خیانتهای مکرر همسرم بود. سه ساله مجردم. با یه آقایی آشنا شدم و گفته قصدش ازدواجه و با مشاورمم صحبت کرد گفت قصدم ازدواجه. مشاورم گفت اصلاً سکس نکنید، ولی این آقا اصرار به سکس داشت و در نهایت سکس کردیم. این موضوع از نظر روانی خیلی به من فشار آورد، چون من باورم این بود که نباید سکس کنیم و حس میکردم دیر یا زود این آقا منو کنار میذاره؛ چون بارها تو روابط ترک شدم و دلیلش رو هم نمیدونم. وقتی با این آقا بیرون بودم، به یه آقای دیگه که قبلاً باهاش آشنا بودم و اون هم اصرار به سکس داشت ولی احترام بیشتری برام قائل بود و سکس نکرد پیام دادم و این آقا نگو دیده و گفت که دیگه نمیتونه منو بخواد. من با کلی التماس و خواهش راضیش کردم به ادامه دادن. و حالا از دو تا چیز میترسم: اینکه نکنه بخواد انتقام بگیره ازم؟ و یا اینکه من نمیدونم چرا روانشناسا انقد میگن رابطه جنسی نباشه قبل از ازدواج؟ من حالا یهبار ازدواج کردم و تا حدی خودمو میشناسم؛ واقعاً توانایی راضی کردن این آقا رو ندارم. فک میکردم خیلی هاتم ولی واقعاً کم میارم، اذیت میشم. یا مثلاً شوهرم فک میکرد خیلی هاته ولی نمیتونست منو راضی کنه و من همیشه گریه میکردم. الان نمیدونم چیکار کنم و الان طوری شده هیچکس بدون رابطه جنسی قبول نمیکنه؛ من با آدمای زیادی آشنا شدم، همه رابطه میخوان. واقعاً چیکار باید کرد؟ من با این رابطه چیکار کنم؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببینین عزیزم، شما با توجه به اینکه مجرد نیستین و قبلاً سکس داشتین، این حساسیتتون رو روی سکس و رابطهٔ فیزیکی هم من متوجهش نمیشم چرا؛ هم خیلی زیادیه، هم به نظر میرسه که برای شما یکی از مهمترین چیزها تو رابطه، رابطهٔ فیزیکیه که این قطعاً موفق نخواهد بود. یعنی اگر ما با کسی تو یک رابطه بریم جلو بر اساس اینکه میتونه اون منو ارضا بکنه یا من میتونم اونو ارضا کنم، کاملاً از نظر رابطه جنسی به هم میخوریم یا نه، این رابطه یه جایی تموم میشه. حتی اگه ما از نظر رابطه جنسی عین هم باشیم، میزان داغ بودن و گرمیمون عین هم باشه و خیلی خوب هم ارضا کنیم و هیچکس از اون یکی کم نیاره که معمولاً در رابطهٔ جنسی اتفاق نمیافته میگم حتی اگر اونجوری باشه، بعد از یک سال دو سال عادی میشه و ما چیزای دیگه از رابطه میخوایم که اگر نباشه، اون رابطه میریزه به هم.
برای همین به نظر من یک بار دیگه بشینید و اولویتهاتون رو یه خرده جابهجا کنیم. در مورد این مسئله که میگین هرکی میاد جلو رابطه فیزیکی میخواد؛ خب وقتی من بدونم که شما بچه ۱۸–۱۹ ساله نیستید، رابطه جنسی داشتید و اون هم نه یک بار، ازدواج هم کردین، جدا شدین، تا الانم تو چند تا رابطه بودین؛ خب برام خیلی عجیبه که الان یهو بشه خط قرمزتون که: «نه، من از الان به بعد دیگه رابطه نمیخوام، نمیخوام رابطه داشته باشم.» روانشناسا به شما اشتباه گفتن؛ اینکه ما میگیم قبل از اینکه وارد رابطه جدی بشید یعنی رابطه بخواد عمیق بشه، شکل و فرم بگیره وارد بشید، مال کسایی هستش که بچهترن، سنشون کمتره، تا حالا رابطه جنسی نداشتن؛ نه مال یک خانم جاافتادهٔ ۳۹–۴۰ ساله که یک تجربه، یک زندگی و چندین رابطه رو داشته.
اینکه آدم بخواد خیلی لجولجبازی کنه که «نه من اصلاً هیچ کاری نمیکنم»، این خب خیلی جالب نیست؛ بهخصوص برای کسی که مثل شما سکس وقتی خوب نیست، از رابطه میاد بیرون چه طرف بخواد کم بیاره، چه خودش بخواد کم بیاره. الان شما یه مشکلتون اینه که من نمیتونم این آدمو ارضا کنم، از پسش برنمیام و این برای من ممکنه مشکل درست کنه؛ خب اگه با کسی نخوابین و همبستر نشین، چهجوری میخواین بفهمین که آیا اون میتونه شما رو ارضا بکنه یا نه؟ جادوجنبل که نداره یا از چهرهاش که نمیتونید تشخیص بدید؛ وقتی میشینید گریه میکنید شما بهخاطر سکس! پس قطعاً قبل از اینکه رابطهتون با یه کسی خیلی پیش بره، جلو بره و عمیق بشه، باید رابطه فیزیکی رو با طرف امتحان کنیم در کیس شماها. من نمیدونم روانشناسی که شما پیشش رفتین اصلاً شما رو میشناسه یا نه، اینا رو راجع بهتون میدونه یا نه که بهتون گفته نه اصلاً هیچ کاری نکن که الان شما بخواین عذاب وجدان بگیرین.
اینکه از مسئله رابطه جنسی. در مورد اینکه این آقا دیده و رفته و الان میخواد انتقام بگیره یا نه؛ نه، مردا طرز فکرشون با خانمها متفاوت است؛ بخوان میمونن، نخوان میرن. نمیشینن اینجوری فکر کنن یک برنامهای بچینن که «من به این بگم باشه و دوباره باهاش وارد رابطه بشم که بعداً ازش انتقام بگیرم»؛ اصلاً حوصله این کارا رو ندارن. بنابراین اگر الان هستن، برای اینه که راضیشون کردید که باشن تو رابطه.
ولی شما بسیار بسیار کار بد و اشتباهی کردین. شما وقتی با این آقا تو رابطه هستی و انقدر نزدیک شدی که برخلاف حرفی که حالا روانشناس به درست یا غلط بهتون زده و با کلی عذاب وجدان همبستر هم شدید و سکس داشتید، برای چی به اون یکی آدم اصلاً تکست زدین؟ این تکست زدنتون به اون یکی آدم نشون میده که شما خودتون رو… من اصلاً با این آقایی که الان توش باهاش تو رابطه هستین کاری ندارم نشون میده که شما بهصورت کلی الان شرایط ورود به یه رابطه جدید رو ندارین؛ از نظر احساسی ممکنه، از نظر روانی ممکنه، از نظر فیزیکی ممکنه. شما آمادگی ورود به رابطه جدید رو یا ندارین، یا از این آقایی که الان باهاش تو رابطه هستین که کلی اصرار کردین که بمونه و من اشتباه کردم و اونقدرا خوشتون نمیاد. چون اگر شرایط ورود به یک رابطه رو داشتید و یا اگر از این آقا بسیار بسیار خوشتون میومد، هرگز به اون دیگری که دنبالتون هست و میخواد باهاتون باشه تکست نمیدادین. برای چی بهش تکست بدین؟ به چه دلیلی؟ خودتون با خودتون فکر کنید؛ شاید اینکه الان به این آقا اینجوری چسبیدین، اینه که میترسین باز تنها بشین. تنها بودن یه مشکله، فقط یه مشکله: «من تنهام و یک پارتنر یا شریک عاطفی از جنس مخالف ندارم»؛ اما بودن با آدم اشتباه، میشه ۱۱۰۰ تا مشکل.
۴۰ سالمه و با اصرار پارتنرم با هم رابطه داشتیم و عذاب وجدان دارم. الان نمیدونم چیکار باید بکنم؟
/
