40 سالمه و با پسری ۶ سال کوچک‌تر رابطه دارم. حالا خانواده‌اش به خاطر سن مخالفت کردن و اون می‌خواد جدا بشه. من خیلی وابسته‌م. چطور کنار بیام؟

سوال کامل مخاطب: خانمی هستم ۴۰ ساله و با یه آقایی تو رابطه هستم که ۶ سال از خودم کوچیک‌تره. حدوداً ۳ ساله با همیم. اوایل رابطه همه شرایطم رو بهش توضیح دادم که قبلاً ازدواج کردم و ازشون بزرگترم؛ گفتم اگه مطمئن نیستن جدی‌ترش نکنیم، ولی ایشون گفتن مشکلی نیست. اما وقتی تو خانواده مطرح کردن، با مخالفت شدید پدر و مادر و اطرافیان مواجه شدن. این آقا الان دچار بلاتکلیفیه و می‌گه نمی‌تونه خانواده‌اش رو ناراحت کنه و رابطه باید تموم شه. ولی الان بعد از ۳ سال من به این آقا علاقه‌مند و وابسته شدم و نمی‌دونم اگه تموم شه چیکار می‌خوام بکنم؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
سلام عزیزم. ببینین، تا یه حدی البته شاید نبودین، ندیدین و نمی‌دونین من بارها گفتم رابطه‌ای که از یک مدت‌ زمانی می‌گذره، اصلاً دیگه رابطه‌ای نیست که بخواد به ازدواج ختم بشه. اگر هم بشه، به احتمال بسیار زیاد ازدواج خوب و موفقی نخواهد بود؛ به‌ خصوص در سنین بالاتر که آدم دقیقاً می‌دونه چی می‌خواد.
شما ۴۰ سالتونه و اون آقا ۳۴ سالشه؛ یعنی وقتی رابطه رو شروع کردین، ایشون ۳۱ ساله بوده و شما ۳۷ ساله. جفتتون آدم‌های بالغی بودین و می‌دونستین چی می‌خواین. تکلیف این رابطه باید در فاصلهٔ ۶ تا ۹ ماه یا نهایت یک سال روشن می‌شد. اینکه نشده و شما توش موندین، خب یه مقداری از تقصیر متوجه شماست. اینکه این آقا هم همون اول که می‌دونستن با شما جدی هستن این مسئله رو با خانواده‌شون مطرح نکردن، یعنی مقصر ایشون هم هستن.
حالا کار از کار گذشته و ما دنبال مقصر نمی‌گردیم؛ اینو گفتم برای دفعهٔ بعد که حواستون رو جمع کنین. وقتی کسی می‌گه «باید تموم شه و نمی‌تونم خانواده‌م رو راضی کنم»، جای بحث و حرفی نمی‌مونه که شما بخواین بگین «نه، آخه من عادت کردم». این «آخه‌ها» درستش نمی‌کنه. اگه این آدم خانواده‌ش رو ول کنه و بیاد با شما ازدواج هم بکنه، بعد از شش-هفت ماه از هم جدا می‌شین؛ چون خانواده بهش فشار میارن.
بچه‌ای که در خانواده بزرگ شده، خیلی غیرطبیعیه که بیاد کل خانواده‌ش رو به‌خاطر یک شخص کنار بذاره. اگر همچین آدمی باشه، خب پس‌ فردا از شما هم به‌راحتی دست می‌کشه. بنابراین این رابطه ادامه دادنی نیست؛ چون به هیچ‌ جایی ختم نمی‌شه و فقط آسیب و سختیِ جدا شدن رو بیشتر می‌کنه. به زور هم نمی‌شه کسی رو قانع کرد.
ایشون تصمیم خودشون رو گرفتن. اینکه شما نمی‌دونین چیکار کنین، ربطی به موندنِ ایشون نداره. دقیقاً همینه که خودتون می‌گین: وابسته شدین و دلبستگی ایجاد شده. تموم می‌شه مثل هزاران رابطهٔ دیگه عزیزم که تازه بعد از ازدواج و چند تا بچه تموم می‌شه. ناراحت می‌شید، اذیت می‌شید و یه خرده بهتون سخت می‌گذره ولی بعدش درست می‌شه و به زندگی برمی‌گردین. ۳ سال تو رابطه بودین، ۹ ماه تا یک سال طول می‌کشه تا حالتون خوب بشه.
تو مسیر خوب شدن، باید خودتون به خودتون کمک کنین. کارهایی بکنین که برای روح و روانتون خوبه. یکی از مهم‌تریناش ورزشیه که ضربان قلبتون رو بالا ببره؛ چون باعث ترشح هورمون‌هایی می‌شه که توی کاهش اضطراب و بهتر شدن حالتون بسیار مؤثره. یه کار جدید رو شروع کنین، با دوستاتون بیشتر برین و بیاین و دورتون رو پر کنین. اینا همه بهتون کمک می‌کنه.