سوال کامل مخاطب: من پسری ۳۷ساله هستم. توی جنوب ایران بهصورت اقماری توی پروژههای نفتی کار میکنم؛ مثلاً ۲۲ روز سر کار هستم و ۸ روز به مرخصی میرم. رابطهٔ خیلی کمی داشتم و همیشه بهخاطر شرایط کاریم و اینکه دور هستم، ریجکت میشم. توی این سن خیلی احساس تنهایی میکنم و بهشدت نیاز به پارتنر رو احساس میکنم. از طرفی خانواده خیلی فشار میارن که ازدواج کنم، ولی با این شرایطی که دارم هیچ تمایلی به ازدواج ندارم. نمیدونم چیکار کنم، ولی میبینم که پسرها و دخترهای دههٔ شصتیِ تنها خیلی زیاد هستن.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببین پسر گل، حرفت کاملاً درسته. وقتی شرایط کاری آدم اینجوریه، کار خیلی سختیه و من این موضوع رو درک میکنم. اما اینکه همه تنها هستن یا همه ازدواج کردن، برای شما اصلاً فرقی نمیکنه. میخوام بهتون بگم که ازدواج و اینکه آدم کسی رو ببینه و باهاش وارد یه ارتباطی بشه خیلی خوبه، ولی این اتفاق باید پیش بیاد. پیشاومدنش هم اینجوری نیست که عمدی باشه. بنابراین به خودتون فرصت بدین. شاید شرایط کارتون عوض بشه و موقعیت مناسبی براتون پیش بیاد.
