سوال کامل مخاطب: دختر ۲۵ ساله هستم. من ۳ سال نامزد بودم، جدا شدم. حدود ۳ هفته پیش با آقایی برای آشنایی که منجر به ازدواج بشه رفتیم بیرون. ایشون ۲۷ سالشون بود و ۷ سال زندگی متأهلی داشتن. ما باهم اوکی بودیم، همهچی خوب بود، تا یه روز ایشون هیچ پیامی ندادن و من باهاشون تماس گرفتم. دو-سه روز همین حالت بود، من پیگیری میکردم. یه روز پیامم رو جواب ندادن و من هم منتظر موندم خودشون پیام بدن. ۹ روز هیچ خبری از ایشون نبود و من باهاشون تماس گرفتم. اومدن دنبالم، منو از محل کار تا خونه بردن و من گفتم که این کارشون بی احترامیه که خبر ندن از خودشون. گفتن جبران میکنن و دلیلی نداشتن برای این کار و عذرخواهی کردن. ولی بازم همین منوال ادامه داشت، بیخبر بودن تا ۳ روز بعد پیام دادم که رفتارشون نشون میده تمایلی به ادامه ندارن و من هم نمیخوام ادامه بدم. ادب حکم میکنه خبر بدم و هرجا هست موفق باشه. ایشون فقط جواب داد «سلام، ممنون» و همهچی تموم شد. میخوام بدونم کجای کارم اشتباه بوده؟
پاسخ: دکتر طناز فرازی
عزیزم، چرا هروقت اتفاقی میافته من نمیدونم چرا در ایران طرف فکر میکنه که یه اشتباهی از خودش بوده یا خودش یه مشکلی داشته؟ اون آدم شاید یه مشکلی داره، شاید یه مسئلهای توی زندگی اون هست که بهتون نگفته و دیده نمیتونه بگه، یا یه موردی بوده که بعد بدتر شده، یا مثلاً ارتباط قبلیش بهش برگشته، یا یه رمز و رازی توی زندگیش هست. چرا فکر میکنی که ایراد و اشکالی از شما بوده؟ طرف اومده، یه مدت هم صحبت کردین، مدل خواستگاری بوده، بعد نشده. اصلاً نشده. این نیستش که خواسته منو نخواسته، تر کرده. نشده، تموم شد.

