سوال کامل مخاطب: من خیلی بهاصطلاح درسخون هستم و به مطالعه و یادگیری فرهنگ و هنر علاقهٔ زیادی دارم. توی یکی از دانشگاههای سراسری خوب ایران لیسانس گرفتم، ولی پسری رو پیدا نمیکنم که بتونم باهاش علایق مشترک داشته باشم.
علاوه بر این، طرف مقابل باید پختگی لازم، ثبات مالی، ثبات فکری و ثبات شخصیتی داشته باشه. من بیشتر به سنهای بالاتر از خودم (مثلاً از ۱۰ تا ۲۰ سال تفاوت سنی، اگه طرف مقابل نسبت به سنش سرحال باشه) جذب میشم و توی فکرم این نمیاد که پدر من خواهد بود؛ بلکه فکر میکنم یه همراه پخته خواهم داشت که بتونم با آرامش به پیشرفتهایی که توی زندگی دوست دارم، برسم.
من ویدیوی خانم دکتر رو توی یوتیوب دیدم که عنوانش «چطور پارتنر مناسبمون رو پیدا کنیم» بود. از اونجایی که اخیراً از شهر بزرگی که توش متولد و بزرگ شدم، به شهری کوچکتر رفتم و بهعلت شرایط نامناسب بازار کار فعلاً سر کار نمیرم، زیاد توی جامعه حضور ندارم.
برای همین اخیراً از طریق یه اپ دوستیابی با آقایی آشنا شدم که ایشون ۲۰ سال از من بزرگترن. رابطهمون تازه هست، ولی تا اینجا علایق مشترکی داشتیم. مثلاً ایشون برخلاف بقیه به خط قرمز من درمورد اینکه نمیخوام رابطهٔ جنسی داشته باشم، احترام گذاشتن دلیل نخواستنم اینه که اگه خارج از تعهد و علاقهٔ محکم سکس کنم، روانم تحتفشار قرار میگیره و هنوز واکسن HPV نزدم.
ایشون نسبت به سنشون بهخاطر ورزش، مطالعه و تحصیلات تا ارشد سرحال هستن. سؤال من دو تا هستش: یکی اینکه بهطور کلی آیا باید این حس و علاقهای که به سن بالاتر دارم رو کنار بذارم یا با ملاحظاتی میشه با سن مدارا کرد و اگه کسی به دلم نشست، وارد رابطه بشم؟
دو اینکه آیا عاقلانهست که رابطهم رو با ایشون ادامه بدم؟ چون بالاخره ممکنه احساس بیشتر بشه یا بحث ازدواج جلو بیاد چون من معمولاً با هدف «همینطوری دوستی» وارد رابطه نمیشم؛ هدفم از دوستی نهایتاً اینه که اگه شناخت خوب پیش رفت، منتهی به ازدواج بشه. من با رابطهٔ الانم باید چیکار کنم؟
پاسخ:دکتر طناز فرازی
ببینین عزیزم، درمورد سن که پرسیدین، اینکه خودتون تشخیص میدین با چی میتونین بسازین و چی رو دوست دارین، خیلی خوبه و هیچ مشکلی هم نداره. اینها سلیقهایه؛ هرکسی یه چیزی رو دوست داره و خوبه که طبق سلیقهش پیش بره تا بعداً تو ذوقش نخوره.
درمورد اینکه میخواین رابطه به ازدواج ختم بشه، خب این هم هیچ اشکالی نداره. آدم یک ارتباط رو شروع میکنه، شناخت بیشتر میشه و بعد ارتباط به یک رابطهٔ نزدیکتر تبدیل میشه. دو طرف راجعبه هم چیزهای بیشتری میدونن و شخصیتها و رفتارهای هم رو میشناسن.
اگه اوکی بود، ازدواج میکنن؛ اگه اوکی نبود، از هم خداحافظی میکنن. ولی وقتی آدمهایی رو دوست دارین که ازتون ۱۰ تا ۲۰ سال بزرگتر هستن و بهخصوص وقتی که بهصورت مجازی وارد ارتباط میشین، خواهش میکنم یکی از اولین سؤالهایی که میپرسین، این باشه که آیا اون آدم متأهله یا نه.
چون اگه رابطه پیش بره و تو احساسی درگیر بشی و بعد بفهمی اون آدم متأهله، بسیار بسیار اذیت خواهی شد

