سوال کامل مخاطب: همکارم دختری ۲۲ سالهست که از یک آقای ۲۶ ساله خوشش اومده (بهصورت عشق در یک نگاه). ایشون کاملاً مذهبی و چادری هستن و آقا هم تا حدودی همینطوره. این قضیه چندین ساله که بهصورت یکطرفه ادامه داره. با اینکه میدونه نشدنیه، الان خیلی عذاب میکشه. باید چیکار کنم؟
پاسخ طناز فرازی:
این خانم خیلی کوچولو و خیلی بچهست. اولاً که شما نظر من رو میدونین: ما عشق در یک نگاه نداریم، به خدا، والا، بلا نداریم! وقتی من شناختی از طرف ندارم، نمیتونم عاشقش بشم. عشق در خانوادههای مذهبی هم اینجوریه که من یک نفر رو میبینم، شرایطش خوبه، ازش خوشم میاد، ازدواج میکنیم، بعد از ازدواج اون عشق ساخته میشه و بهوجود میاد و پا میگیره. قبلش اینطور نیست.
بنابراین این خانم باید این رو متوجه باشه که الان عاشق نیست. منتهی مغز من اینجوری کار میکنه که من هرچی رو بهش تلقین کنم، اون گوش میده، میپذیره و کمکم باور میکنه. اگه من خودم به خودم این ظلم رو بکنم که بهصورت یکطرفه هی این حرف رو به خودم بزنم و احساس کنم که عاشق شخصی شدم و این رو هی تکرار کنم و بهش نرسم، خب عذاب میکشم. نباید این حرف رو هی به خودشون بزنن. چون خانوادهٔ مذهبی هم هستن و سنشون هم کمه (اون آقا هم بچهست). متأسفانه راهی نداره که بخوان برن بهش بگن یا نشون بدن؛ مگر اینکه همکار دیگهای که هر دو نفر رو میشناسه و میشه باهاش صحبت کرد رو آدم در جریان قرار بده که بره بهصورت خیلی گذرا به این آقا بگه: «من احساس میکنم فلانی از شما خوشش اومده یا خوشش میاد، نظرت چیه؟» نه اینکه «صددرصد خوشش اومده، به من گفته بیام به شما بگم.» تنها راهش همینه، ولی بهنظر من جفتشون خیلی بچهان.

