سوال کامل مخاطب: سوال: خانم هستم، متولد ۶۰ و شوهرم متولد ۷۱. به شوهرم گفتم اگه ۱۰ سال دیگه پیر بشم و شما یه جوان ۴۰ ساله باشین، بعد بخواین منو اذیت کنین چی؟ حتی بهش گفتم میتونی الانم بری پی زندگیت؛ ولی قبول نکرد و گفت: «من وفادارم و دوستت دارم.» حتی وقتی بهش گفتم آیندهٔ خودتو بهخاطر من خراب نکن، عصبانی میشه و میگه: «چرا خودتو دستکم میگیری؟» با اینکه از نظر مالی ایشون صفر هستن، ولی من احساس سختی نمیکنم، چون دوستش دارم. به نظرتون چیکار کنم که بعداً به مشکل برنخوریم؟ چون من ۱۱ سال از شوهرم بزرگترم و همش استرس دارم که بعدها به مشکل بخوریم.
پاسخ طناز فرازی:
ببین عزیزم، خب ۱۱ سال طبیعتاً زیاده و اختلاف سن کمی نیست. قطعاً از یک سنی به بعد، ایشون خیلی بشاش و سرحال هستن ولی شما اون انرژی رو ندارین و این مسئله برای هر آدمی که باشه، یه ریسکهایی داره.
ایشون هم الان سنشون نه کمه و نه زیاد، ولی عوض میشن؛ یعنی همهٔ آدمها رشد میکنن و تغییر میکنن. ممکنه ایشون به جهت خوب پیشرفت کنن، ممکنه سرد بشن و ممکن هم هست نشن. این یه چیزیه که شما باید بپذیرین.
از اون طرف اگه واقعیتشو بخوام بهتون بگم وقتی پسری مردی از نظر مالی صفره و با شما هست قطعاً این یکی از چیزهایی که تو ذهنشه نه اینکه شما رو دوست نداره ها قطعا دوست داره من اصلا نمیگم نداره اما مسئله مالی هم براش مهمه شما اگه بخواین خیالتون راحت باشه که اتفاقی بعدا نمیافته بهتره که چیزی به اسمشون نکنید از نظر مالی دستشون رو خیلی باز نذارید و مراقب باشید که این حالت رو تغییر ندید اگر که ترس دارید.
اگر از دوست داشتنش خیالتون راحته که هیچی چون خیلی از اوقات ممکنه طرف از ما کوچکتر باشه ولی آنچنان دوست داشتنش واقعیه و اینو شما میتونین تشخیص بدین چون الان دیگه بچه نیستیم که نه من خیالم راحته که هزار سالمم بشه اتفاقی نمیافته.
