سؤال کامل مخاطب: خانم ۳۳ ساله هستم که دو هفتهای میشه با یه آقا آشنا شدم. یکم اخلاقشون اوایل بد بود و رفته رفته خوب شد. یکم که خواستیم رابطه رو پیش ببریم و قرار بر این شد همدیگه رو بشناسیم، من یه درخواستی کردم که ایشون حس کردم توجیه کردن و من سکوت کردم و چیزی نگفتم. اما چون دیگه ایشونم پیگیر نبودن تا چند روز زنگ نزدن، منم گفتم حتماً نمیخواد در ارتباط باشه، آنفالو کردم.
شب تماس گرفتن، ناراحت بود، نذاشت ما حرف بزنم. بعد من فکر کردم که با سکوتم حتماً مقصر بودم، پیام دادم، تماس گرفت و هرچی که دوست داشت با بیاحترامی بهم گفت، حرمت شکسته شده، اما ته دلم میگم شاید حق داشته. نه برای برگشت به ارتباط، بلکه توضیح بدم بهش که یکم خودم آروم بگیرم، اما غرورم اجازه نمیده، اما حرمتی نذاشت.
پاسخ : دکتر طناز فرازی
ببین عزیزم، این رابطه این جوری که شما میگین، تموم شده و برگشتن بهش کار درستی نیست. وقتی قراره دیگه یه آدم رو نبینیم، کاری باهاش نداشته باشیم و اونم کاری با ما نداشته باشه نه همکاره، نه فامیل و نه توی گروه دوستای نزدیک، توضیح دادن معنی خاصی نداره.
توضیح بدین که چی بشه؟ اگه میخواین برای اینکه دل خودتون آروم شه توضیح بدین، برین توی اتاق، در رو ببندین، جلوی آینه وایستین و با صدای بلند توضیح بدین تا تموم شه و بره. اینکه بخواین دلیل رفتارتون رو به اون آدم توضیح بدین، بگین «من این کار رو کردم ولی آدم بدی نیستم»، ماجرا اینجوری شد یا عذرخواهی کنین یا نکنین، چه فرقی میکنه؟ تموم شد؛ دیگه تموم شد.
