سوال کامل مخاطب: من تو یه رابطهٔ ۳ ساله هستم و چون اولین رابطهم هست، خیلی بهش وابسته شدم. کاملاً میدونم که این رابطه انتهایی نداره و اون آدمِ مناسبی برای ازدواج نیست، ولی نمیتونم ولش کنم. حتی نمیتونم بدون اون مهاجرت کنم. تو شرایط بدی گیر کردم؛ ذهنم میدونه اشتباهه، ولی قلبم قبول نمیکنه.
پاسخ : دکتر طناز فرازی
خب عزیزم، خودت دقیقاً داری دلیلش رو میگی. میگی وابستهای. شما دوستش نداری؛ چون دوست داشتن اینجوری نیست که نتونی بری، از کار و زندگی بمونی، تصمیمهای مهم زندگیت رو برعکس کنی یا در جهت بدتر خرابشون کنی. آدم ممکنه بهخاطر عشق بیشتر پیشرفت کنه و تصمیمهاش رو در جهت بهتر شدن عوض کنه، ولی خرابشون نمیکنه. بجای اینکه پایینتر بیاد، بالاتر میره. حس شما وابستگی شدیده.
هر نوع وابستگی هم مثل اعتیاد میمونه و دورهٔ ترک داره. تا زمانی که نپذیری و نخوای که ترک کنی، نمیشه؛ ولی این ترک معمولاً دو، سه یا چهار هفته طول میکشه. باید تصمیم بگیری بذاریش کنار. وقتی میدونی رابطه آینده نداره، خیلی سخته، اذیت میشی و گریه میکنی؛ ولی فکر کن معتادی. دقیقاً مثل معتادی که توی اتاق حبسش میکنن و بهش مواد نمیدن.
