سوال کامل مخاطب: به نظرتون وقتی جذب اولیه کامل اتفاق نیفتاده و استارت وارد شدن به مرحلهٔ شناخت شخصیتی طرف مقابل نخورده، امتحانکردن اون شخص توی یهسری زمینهها کار درستیه؟
یعنی من جذب طرف هستم، ولی از طرف مقابلم مطمئن نیستم که برای زندگی هست یا نه یه رابطهٔ عادی. مطمئن نیستم که اون جذب اولیه نسبت به من شده یا نه. ممنون میشم اگه راهنمایی کنین.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
کلاً امتحانکردن آدما کار خیلی جالبی نیست؛ برای اینکه یعنی چی امتحانشون کنیم؟ برای شناخت، لازم نیست امتحانکردن اتفاق بیفته. این مسئلهٔ اول. دومیش اینکه اگه من یه کسی رو امتحان کنم، خیلی ممکنه متوجه بشه دارم امتحانش میکنم و اون عکسالعملی رو که عکسالعمل طبیعی و واقعیشه، نشون نده.
یه بدی دیگهش اینه که ما معمولاً عادت داریم با یک بار امتحانکردن خیالمون راحت نمیشه و میخوایم چند بار امتحان کنیم. وقتی شما یه شناخت نسبی از هر آدمی دارین، امتحانی که ازش میکنین امتحان واقعی نیست؛ چون سلیقهش رو میدونین اینکه چی دوست داره و چی دوست نداره رو میدونین، میرین دقیقاً اون شرایطی رو که خوشش میاد مهیا میکنین و میذارینش اون تو، بعد انتظار دارین که هیچ اتفاقی نیفته.
دفعهٔ اول اتفاقی نمیفته، دفعهٔ دوم، سوم، چهارم… خب بابا، بالاخره یکی از این دفعات ممکنه یه خورده پای طرف بلغزه. به نظر من این کار اصلاً کار درستی نیست. اون وقتی رو که میخواین برای برنامهریزیکردنِ امتحان اختصاص بدین، به شناخت طرف مقابلتون اختصاص بدین.

