۴ سال از جداییم می‌گذره و دختری ۱۶ ساله دارم؛ با فرد جدیدی آشنا شدم و قصد ازدواج داریم. آیا هم‌خونه شدن تصمیم درستیه؟

سوال کامل مخاطب: من ۴۶ سالمه و بعد از ۱۷ سال زندگی مشترک و با وجود یه دختر ۱۲ ساله، از همسرم جدا شدم و وارد یه رابطهٔ جدید شدم. این آقای جدید رو از قبل می‌شناسم، ۵۲ سالشه و مطمئنم که مرد خوبیه. الان دخترم ۱۶ سالشه و دختر خیلی خوبیه. سوالم اینه که برای هم‌خونه شدن باید صبر کنم تا دخترم ۱۸ ساله بشه؟ من قبلاً با تکیه بر صحبت‌های یه روان‌شناس معروف تا ۱۲ سالگی دخترم برای طلاق صبر کردم، اما الان احساس می‌کنم اشتباه بود و باید همون موقع که بچه بود جدا می‌شدم.
پاسخ: دکتر طناز فرازی
ببینید، در مورد قسمت دوم سوالتون، خیلی به رابطهٔ بچه با پدرش بستگی داره که چه مقدار دلبسته‌ست؟ چه مقدار وابسته‌ست؟ و باید صبر کنیم تا این دلبستگی و وابستگی کمتر بشه یا نه؟ من نمی‌دونم چرا عدد ۱۲ رو بهتون گفتن؛ چون وقتی نوجوونی بچه‌ها شروع می‌شه، ما معمولاً کارهای خیلی بزرگ رو انجام نمی‌دیم. اگه قرار باشه انجام بشه، یا یه خرده قبلش انجام می‌دیم یا صبر می‌کنیم که بچه به ۱۴-۱۵ سالگی برسه. بعد اگر دلبستگی و وابستگی باشه یا نباشه، همون ۱۰-۱۱-۱۲ سن خوبیه؛ چون بچه یه خرده به بلوغ کامل نزدیک‌تر شده و راحت‌تر می‌پذیره.
بنابراین، چون من در جریان دقیق زندگی شما و رابطهٔ دخترتون با پدرشون نیستم، نمی‌تونم بگم که حرف این روان‌شناس اشتباه بوده یا درست. در مورد اینکه الان هم‌خونه بشین یا نه، بهترین کار اینه که با خود دخترتون صحبت کنین. من مطمئنم که ایشون در جریان رابطهٔ شما با این آقا هستن یعنی امیدوارم که باشن؛ چون دیگه بزرگ شدن و حتماً باید بهشون بگین. نباید کار یواشکی و قایمکی انجام بدین.
بهترین کار اینه که از خود دخترتون بپرسین. البته چون بچه‌ها در این سن رک هستن، بهتون می‌گن. سوالتون رو کاملاً بی‌طرف بپرسین. نگین: «اگه من برم با ایشون هم‌خونه بشم، تو ناراحت می‌شی؟»؛ چون بچه‌ها ما رو دوست دارن و وقتی این مدل سوال رو ازش بپرسیم، ممکنه احساس کنه که شما می‌خواین برین و پا بذاره روی احساسات خودش [و بگه] اگه نه، اوکیه برو یا بریم.
کاملاً بی‌طرف بپرسین. بگین: «نظر شما در مورد اینکه با هم هم‌خونه بشیم چیه؟ آیا الان زمان درستیه یا مثلاً یه سال دیگه، دو سال دیگه یا سه سال دیگه صبر کنیم؟» و بنا بر حرفی که می‌زنن، تصمیم بگیرین.