پاسخ: دکتر طناز فرازی
خب، همیشه استثنا داریم، ولی ۲۲ سال اختلاف سن واقعاً زیادیه؛ چون تقریباً دو نسل با هم فرق میکنن. ولی مسئلهٔ مهم اینه که این ۲۲ سال توی چه سنی باشه. مثلاً اگه خانم ۴۰ سالشون باشه و آقا ۶۲ سالشون، قطعاً احتمال موفقیت رابطه (اگه الان تفاهم دارن و چند سال با هم بودن و اتفاقی نیفتاده) خیلی بیشتره تا زمانی که خانم ۱۸ سالش باشه و آقا ۴۰ سال.
یک مسئلهٔ خیلی مهم دیگه اینه که مردی که ۲۲ سال از شما بزرگتره، اگه سن شما سنی باشه که تجربه داشته باشین و بالای ۳۴-۳۵ سالتون باشه، اونوقت بهتره. چون زیر این سن، واقعاً ممکنه فکر کنین تفاهم دارین، ولی هنوز درک درستی از تفاهم نداشته باشین.
منظورم این نیست که به کسی توهین کنم، ولی مثل این میمونه که بچهای که یک سال و دو-سه ماهشه، شروع کرده به راهرفتن؛ هر قدمی هم که برمیداره، میخوره زمین. درسته که داره راه میره، ولی این راهرفتن با اون راهرفتنی که بتونی هر وقت خواستی بدوی و اتفاقی برات نیفته، خیلی فرق میکنه.
پس اگه سن شما بالاتر باشه، قطعاً این آقا یا ازدواج قبلی داشته یا روابط قبلی. چند تا نکته مهمه: اولاً، اگه هیچ ازدواجی نداشته و رابطهای که بخواد به سرانجام برسه نبوده، دلیلش چیه؟ ثانیاً، اگه داشته و جدا شده، احتمال ۹۰ درصد فرزند هم داره. شما که ۲۲ سال کوچکترین، فکرتون رو کردین که فرزند میخواین یا نه؟ چند تا فرزند میخواین؟ چون مردی که ۲۲ سال از شما بزرگتر باشه، اگه شما توی سن مناسبی باشین (بالای ۳۴-۳۵ سال)، اون دیگه حوصلهٔ بچهٔ کوچیک و بزرگکردن نخواهد داشت. حتی اگه از روی عشق و علاقه به شما بگه که میخواد، من تضمین میکنم بعد از اینکه بچه به دنیا بیاد و سه-چهار سالش بشه، شما آثار دلخوری و ناراحتی رو خواهید دید؛ چون سنشون سن مناسبی نیست. اگه این موارد رو در نظر بگیرین، میتونین انتخاب درستی داشته باشین.
- سنتون مناسب باشه
- تجربهی کافی داشته باشین
- تشخیصتون دربارهی تفاهم درست بوده باشه
- همدیگرو به اندازهی کافی و زیاد دیده باشین
چون اینکه من دو-سه سال با یه نفر باشم، سالی یک-دو بار باهاش مسافرت برم، هفتهای یکی-دو بار ببینمش، یعنی با هم زندگی نمیکنیم. اون خیلی فرق میکنه با زندگی کردن زیر یه سقف. اگه واقعاً تفاهم هست و ایشون فرزند دارن، شما فرزند نمیخواین، خب چرا که نه؟
